Ξαναπληρώνοντας τις δημόσιες υποδομές...

Όχι, δεν θα γράψω για ακόμα μια φορά για το θέμα των διοδίων, που για να πάει κανείς από Θεσσαλονίκη - Βόλο (χωρίς να βγει στους παράδρομους) πληρώνει 11,90 ευρώ, για να διασχίσει μόνο τα 2/3 της διαδρομής ως αυτοκινητόδρομο, αφού τα υπόλοιπα είναι σε φάση κατασκευής (θεωρητικά, αφού ως γνωστόν εδώ και καιρό τα μεγάλα έργα έχουν περίπου παγώσει. Προφανώς τα πληρώνουμε για τα παιδιά μας). Και για να μην είμαι άδικος, θα πρέπει από την άλλη να αναφέρω ότι, αντίθετα, στο τμήμα της Εγνατίας από Θεσ/νίκη προς Ιωάννινα, το αντίστοιχο κόστος είναι σημαντικά μικρότερο για να διασχίσει κανείς στο σύνολο της μεγαλύτερης, συγκριτικά, διαδρομής ένα υπερσύγχρονο αυτοκινητόδρομο, με δεκάδες σήραγγες και κοιλαδογέφυρες.
Αλλά θα γράψω για τις ακόλουθες υπερτιμημένες υπηρεσίες δημοσίου ενδιαφέροντος, λαμβάνοντας πάντα υπόψιν τόσο τους περίφημους κατώτατους μισθούς, όσο και τις πραγματικές αποδοχές στον ιδιωτικό, αλλά και το δημόσιο τομέα - και ιδίως των νέων.
α) Κολυμβητήριο στο Ποσειδώνιο Θεσσαλονίκης: ξαφνικά, από 2 ευρώ/ώρα η είσοδος για το κοινό, διπλασιάστηκε στα 4 ευρώ (ήτοι: 1435 παλιές καλές δραχμούλες). Που σημαίνει ότι αν κάποιος σκέφτεται να κολυμπά 2 φορές την εβδομάδα, θα χρειαστεί 32 ευρώ
β) Γήπεδα τέννις Ποσειδωνίου και Δήμου Θεσσαλονίκης στην παραλία: Και εδώ στα μεν πρώτα η τιμή διπλασιάστηκε εν μία νυκτί (από 2 ευρώ/ώρα και άτομο στα 4 ευρώ ή 8 ευρώ/ώρα και γήπεδο, εφόσον παίξουν δύο άτομα, φυσικά - δηλ. 2870 δρχ το γήπεδο!). Στα δεύτερα, από δωρεάν που ήταν πρόπερσι, για λίγο έγινε 2 ευρώ και εδώ και κάμποσο καιρό απαιτούνται... 5 ευρώ/άτομο και ώρα. Την πρώτη φορά που κάναμε το λάθος να παίξουμε τετράδα, μας ζητήθηκε να πληρώσουμε... 20 ευρώ για μία ώρα!!! Εννοείται ότι δεν ξαναπαίξαμε ούτε στα πρώτα, ούτε στα δεύτερα, αφού στα ιδιωτικά γήπεδα πληρώνει κανείς φθηνότερα (5 ευρώ καθημερινές και 7 ευρώ τα Σαβ/κα το γήπεδο).
γ) Τηλεφωνικά ραντεβού ΕΟΠΥΥ: το υπ.Υγείας ζηλεύοντας τη δόξα (και την πρακτική) των ροζ γραμμών, καθιέρωσε χρέωση (χονδρικά) ενός ευρώ ανά τηλεφώνημα, λες και το ένα ευρώ για τους ηλικιωμένους συνανθρώπους μας είναι ευτελές ποσόν. Θα μου πείτε βέβαια, τα δίνεις στον ΕΟΠΥΥ, και τα γλυτώνεις από το να ξοδευτούν στ' αλήθεια στις ροζ γραμμές και τον τζόγο! Και αποθαρρύνεται, επίσης, και η άσκοπη επιβάρυνση των ιατρών του ΕΟΠΥΥ με άσκοπες επισκέψεις και εξετάσεις - ιδίως όταν ξέρεις μετά ότι θα πρέπει να πληρώσεις και τα φάρμακα από την τσέπη σου!
δ) Εισιτήρια μέσων μαζικής μεταφοράς: Λίγο πριν η δραχμούλα μας μεταμορφωθεί από κάμπια σε πεταλούδα (δηλ. σε ευρώ), στη φτωχομάνα Θεσσαλονίκη πλήρωνες εισιτήριο 60 δραχμές (45 οι φοιτητές). Τώρα το ολόκληρο εισιτήριο έχει 80 λεπτά (272 δρχ) και μέσα στο λεωφορείο 90 λεπτά (τα μηχανήματα φυσικά δεν δίνουν ρέστα), και ας έχουν γυρίσει οι αποδοχές στην εποχή που το εισιτήριο είχε 60 δραχμές... Για την Αθήνα και τις άλλες επαρχιακές πόλεις, θαρρώ ότι δίνεις το κατιτίς παραπάνω (αν και η καλή μας τρόικα, θέλει να τα αυξήσει και αυτά, λες και όσοι χρησιμοποιούν λεωφορεία έχουν απεριόριστα χρήματα και δεν θα τα κόψουν από κάπου αλλού).
Αλλά τι γκρινιάζω - τόσους ποδηλατόδρομους έχει αυτή η πόλη (Θεσ/νίκη), για όσους κακοπροαίρετους βρίσκουν τις υπηρεσίες αυτές ακριβές. Προς το παρόν η χρήση των ποδηλατόδρομων είναι δωρεάν, αλλά πολύ φοβάμαι ότι αν ποτέ ξανα-ανοίξει η νέα παραλία, που είναι κλειστή εδώ και 2 χρόνια λόγω έργων (και ο ποδηλατόδρομος πάει πακέτο με το πεζοδρόμιο, με αποτέλεσμα τις συχνές αψιμαχίες πεζών και ποδηλατών), για την είσοδο σε αυτούς θα πληρώνουμε ένα συμβολικό ποσό, τύπου διοδίων (όχι πάνω από 4 ευρώ, σύμφωνα με πρόχειρες εκτιμήσεις....)

Πρωταγωνιστές σε μια...Μαύρη Κωμωδία!

Όλα ήταν έτοιμα για το μεγάλο πάρτυ, το κόλπο γκρόσο, όπου ένας -κατά διαβολική σύμπτωση- Γερμανός θα ερχόταν να ακουμπήσει τα αμύθητα πλούτη του και να μας σώσει από τη δυστυχία και τη μιζέρια μας. Αλλά, όπως, καλά όλοι γνωρίζουμε, the party is over! Το σκοτάδι δεν ήταν αρκετό για να κρύψει τις απατεωνιές μας: τώρα που αποκαλύπτεται ότι τα ωραία έπιπλα είναι κλεψιμέικα (δανεικά για την ακρίβεια) από τον γοητευτικό γείτονα, τώρα που χύνεται άπλετο φως, θα γίνει της ...κακομοίρας!..
Αλλά ας αφήσουμε τους παραλληλισμούς με την αλά merde κατάσταση της χώρας μας και ας πούμε για την πέραν κάθε προσδοκίας παράσταση που ανεβάζεται αυτές τις μέρες στο Αριστοτέλειον στη Θεσσαλονίκη. Ο Πυγμαλίωνας Δαδακαρίδης σε έναν παρεμφερή πρωταγωνιστικό ρόλο με εκείνον του Γεράσιμου στο "Η Οικογένεια Βλάπτει" δίνει ρεσιτάλ ερμηνείας. Είναι ο Μπριντ Μίλερ, ένας καλλιτέχνης (γλύπτης) που ζει από τη γενναιοδωρία (με το...αζημίωτο) του γοητευτικού γείτονά του Χάρολντ (Χρήστος Σιμαρδάνης). Ας μην ξεχνάμε άλλωστε ότι η πανέξυπνη και ξεκαρδιστική αυτή ιστορία που έγραψε ο Πήτερ Σάφερ και σκηνοθετεί ο Πέτρος Φιλιππίδης διαδραματίζεται στο Λονδίνο. Ο Μπριντ, λοιπόν, και η αρραβωνιαστικιά του Κάρολ (Τζένη Θεωνά) προσπαθούν να κάνουν καλή εντύπωση στον συνταγματάρχη Μέλκετ, πατέρα της Κάρολ (Τάσος Χαλκιάς) και σ' ένα ζάπλουτο Γερμανό ονόματι Μπάμπεργκερ (Χρήστος Συριώτης), υποψήφιο αγοραστή των έργων του καλλιτέχνη! Και ενώ όλα είναι έτοιμα, το ρεύμα κόβεται! Και εκεί αρχίζουν οι παρεξηγήσεις, οι αποκαλύψεις και το...ασταμάτητο γέλιο!..
Η πρωτοτυπία αλλά και η ονομασία του έργου προέρχεται από το γεγονός ότι όταν η υπόθεση διαδραματίζεται στο σκοτάδι, οι θεατές βλέπουν τους πρωταγωνιστές, ενώ, αντίθετα, στην αρχή του έργου (πριν το μπλακ άουτ) η υπόθεση εξελίσσεται στο μαύρο σκοτάδι! Το καστ συμπληρώνουν η Χριστίνα Τσάφου (η γειτόνισσα κα Μπρίντσλεϊ), ο Χρήστος Σιμαρδάνης (ο αλλοδαπός, γερμανός ηλεκτρολόγος) και η Πηνελόπη Αναστασοπούλου (η Κλέα, προηγούμενη ερωμένη του Μπριντ). Η μετάφραση και διασκευή του σεναρίου (χωρίς ακρότητες και άσκοπους νεωτερισμούς) έγινε από τον Πέτρο Φιλιππίδη και το Χρήστο Σιμαρδάνη. Μια παράσταση που συνιστάται ανεπιφύλακτα!