Γιουρίκα!!! (ή μήπως: Γιωρίκα!)

Παρακολουθώντας (και θαυμάζοντας) μόνο κι έρημο στα υπουργικά έδρανα τον οικονομικό αντιπρόεδρο να ακούει (μαζεύοντας ιδέες) όσους ακολούθησαν την ομιλία του Πρωθυπουργού, είχα μια εξαιρετική έμπνευση για το γόρδιο δεσμό του πολιτικού προβλήματος των τελευταίων ωρών: Γιατί να ταλαιπωρεί κάθε δύο χρόνια η αντιπολίτευση τον εκάστοτε πρωθυπουργό με παραίτηση; [Παρένθεση: Κι αυτός ο έρμος, τι το θέλε να δεσμευτεί εξαρχής ότι δεν θα κάνει σαν τους άλλους, δεν θα παραιτηθεί, και θα εξαντλήσει την τετραετία; Φανερό ότι το γρουσούζεψε. Έπρεπε να πει: εγώ παιδιά, θα μείνω για λίγο - και ουδέν μονιμότερο του προσωρινού - κλείνει η παρένθεση].
Ας συμφωνήσουνε, λοιπόν, τα κόμματα οι εκλογές να γίνονται κάθε 2 χρόνια, αντί για κάθε 4. Άλλωστε, η εμπειρία δείχνει ότι επάνω στα 2 περίπου χρόνια όλη η αντιπολίτευση ζητά εκλογές. Αλλά με έναν όρο, ο οποίος θα πρέπει οπωσδήποτε να γίνει δεκτός και στην προσεχή εκλογική αναμέτρηση: η επιχορήγηση των κομμάτων θα μειωθεί στο 50% της προβλεπόμενης σήμερα. Και το κόστος των εκλογών (ψηφοδέλτια, κάλπες κλπ) θα το αναλάβουνε τα κόμματα. Και με πλήρη κατάργηση των εκλογικών επιδομάτων δικαστικών αντιπροσώπων, νομαρχιακών υπαλλήλων κλπ - εξάλλου και οι εφορευτικές επιτροπές εθελοντικά (όσο εθελοντικό είναι και το PSI plus) συμμετέχουν και αμισθί. Τώρα, θα πει κανείς, αυτό είναι το θέμα; Κι όμως είναι, γιατί:
α) αν δεν βγεί αυτοδύναμη κυβέρνηση, μπορεί να ξαναπάμε πάλι σε εκλογές, και ξανά και ξανά...
β) αν βγει η ΝΔ και αποτύχει στην επαναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου με την τρόικα (και με τι χαρά θα ακούσουν Μέρκελ και Σαρκοζί τη λέξη "επαναδιαπραγμάτευση", με εκτροχιασμένο τον προϋπολογισμό του 2011), τότε η νέα αντιπολίτευση θα ζητά εκ νέου εκλογές, λόγω έλλειψης νομιμοποίησης.
Και για να καταλάβουμε πόσο κρίσιμη είναι η κατάσταση σε ευρωπαϊκό επίπεδο, τώρα που αναμένεται να ψηφιστεί η "αναπόφευκτη" δανειακή σύμβαση και ν' αρχίσουν οι τσακωμοί για τα πρόσωπα κοινής αποδοχής, το κόστος δανεισμού της Ιταλίας έφτασε το ...6,30%! Ιταλία η οποία θέλουμε να μας δανείσει το μερτικό της με... 3,5%. Πού να γίνονταν αυτό στην Ελλάδα. Αλλά δυστυχώς Μηχανισμός Στήριξης που να αντέξει τη γειτονική χώρα αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει... 

Verboten Referendum!

Πώς αλήθεια να δείξει κανείς κατανόηση στο απονενοημένο διάβημα του Πρωθυπουργού; Πώς τού 'ρθε - Mon dieu! - στα καλά καθούμενα, με τη νέα δανειακή σύμβαση φρέσκια, σπαρταριστή, να θυμηθεί το δημοψήφισμα; Εδώ δεν ρώτησε κανείς τον λαό αν έπρεπε να μπει με το στανιό στην ΕΟΚ (καταστρέφοντας τον παραγωγικό ιστό της αγροτικής οικονομίας), ή αν έπρεπε να υιοθετηθεί το ευρώ (παρέχοντας άφθονο φθηνό χρήμα σε ένα διεφθαρμένο κράτος), ή αν έπρεπε να μας φορτώσουν το Μνημόνιο (για να πληρώνουμε τα χρέη με νέα χρέη)... Για να λέμε και του στραβού, κάτι έλεγε περί δημοψηφίσματος πρόσφατα, αλλά όλοι περίμεναν ένα ανώδυνο κοινωνικό ζήτημα, όπως η αποποινικοποίηση των ναρκωτικών, η κατάργηση της βουλευτικής ασυλίας, η προστασία των ζώων συντροφιάς στον καιρό της πείνας κ.λπ.
Αχ τι όμορφα ήταν να ζούμε με δανεικά, έστω και του Μνημονίου, ειδικά όταν υπήρχε ένας yesman μεσάζοντας και καρπαζοεισπράκτορας, ο οποίος έταζε στους ξένους ανέφικτα πράγματα για να μας φέρει τα λεφτά... Και να σου τώρα ξαφνικά ο yesman έγινε ναι-μεν-αλλά, μεταμορφώθηκε σε πεταλούδα, της οποίας το πέταγμα έφερε το χάος στο Τόκυο και όπου γης! Και ενώ με τις ηρωικές πράξεις αντίστασης τις προάλλες εορτάσαμε το πραγματικό νόημα της 28ης Οκτωβρίου (ενάντια στην οικονομική κατοχή), τώρα σύσσωμος ο λαός ευελπιστεί η Γερμανία και η Ευρώπη να του τραβήξουνε το αυτί για να πάρει πίσω το δημοψήφισμα..! Ή να μην μας δώσουνε λεφτά για ψηφοδέλτια δημοψηφίσματος, αλλά να μας δώσουνε όμως για εκείνα των εκλογών (μην ανησυχείτε, θα ακολουθηθεί το μοντέλο των σχολικών βιβλίων, θα κυκλοφορήσουν λίγα ψηφοδέλτια τα οποία θα βγάλουν φωτοτυπίες με δικά τους έξοδα όσοι πολίτες ψηφίσουν!).
Αλλά και οι ξένοι να μην μας αφήσουνε, το πιθανότερο (φευ!) είναι να μην μαζευτούνε 151 βουλευτές να υπερψηφίσουνε την πρόταση για το Απαγορευμένο Δημοψήφισμα. Ευτυχώς, γιατί ο ελληνικός λαός, αν και ώριμος, θα καταψηφίσει αυτόν που ρωτάει, εκφράζοντας τη διαμαρτυρία του ενάντια στην κυβερνητική πολιτική (για ακόμη μια φορά με τον πιο κατάλληλο τρόπο). Και επειδή, ο ελληνικός λαός, μολονότι ο εξυπνότερος του κόσμου, δεν μπορεί να κατανοήσει τα ψιλά γράμματα στις πιστωτικές κάρτες, πόσω μάλλον μιας διεθνούς δανειακής σύμβασης... Με αποτέλεσμα να κινδυνεύει να κλείσει η κάνουλα των δανείων της τρόικας (σε ευρώ)... Τώρα, το γιατί η αβεβαιότητα από το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος είναι μεγαλύτερη από εκείνη των πρόωρων εκλογών (ιδίως χωρίς προοπτική αυτοδύναμης κυβέρνησης), ή μεγαλύτερη από την απειλή με στάση πληρωμών, χάριν της αναδιαπραγμάτευσης του Μνημονίου, αυτό είναι άλλο θέμα...
Υπάρχει τελικά ελπίδα; Ελπίδα για αναστροφή του κλίματος στην αγορά; Μόνο με συμφωνία κυρίων μεταξύ των δύο αρχηγών των κομμάτων εξουσίας (σε στηρίζω τώρα - με στηρίζεις μετά) και κοινή διαπραγμάτευση με τους δανειστές μας. Και στη συνέχεια με αμείλικτο πόλεμο κατά της φοροδιαφυγής και της παραοικονομίας...

Με το ψαλίδι στο... λαιμό!...

Η Μέρκελ πήρε την ψαλίδα της (ή μάλλον την γερμανικής κατασκευής υπερσύγχρονη κουρευτική μηχανή) και ετοιμάζεται για τη μεγάλη κουρά! Τώρα ποιος της είπε ότι το κούρεμα των προβάτων (γιατί για πρόβατα μιλάμε μάλλον, παρά για γίδια) γίνεται προχωρημένο φθινόπωρο, αντί της Άνοιξης, αυτό είναι άλλο ζήτημα. Πιθανόν αυτό να είναι το δωράκι για τα γεννητούρια στον έτερο σύμμαχό της (ποιος τού 'πε να βρει τόσο όμορφη σύζυγο), ο οποίος βλέπω σύντομα να χάνει το ένα από τα τρία πιστοληπτικά "Α" και στα δικά του κρατικά ομόλογα. Βλέπετε, οι γαλλικές τράπεζες δεν ήθελαν, δεν μπορούσαν ή δεν πρόλαβαν να ξεφορτωθούν τα προσεχώς άχρηστα ελληνικά "χαρτιά", και έτσι, μαζί με τις δικές μας τράπεζες και τα ασφαλιστικά μας ταμεία, είναι οι μεγάλοι χαμένοι της τρελής με το ψαλίδι. Και όλα αυτά γιατί, λέει, ανακάλυψαν ξαφνικά ότι το δημόσιο χρέος δεν είναι βιώσιμο, άσχετα από το γεγονός ότι η βιωσιμότητά του στο Μνημόνιο 1 βασίζονταν στην παρακινδυνευμένη πρόβλεψη για σύντομη επιστροφή στην ανάπτυξη, καθώς και στη μεγαλύτερη μείωση του ελλείμματος...
Αλλά πώς να μειωθεί κι αυτό, όταν έπρεπε να βάλουν οι "εταίροι" μας το ψαλίδι στο λαιμό για να διαπιστώσουμε, π.χ. ότι πιθανότατα ένα μεγάλο ποσοστό από τους 79.844 αναπόγραφους συνταξιούχους του ΙΚΑ (περίπου 10% του συνόλου) παίρνουν σύνταξη μαϊμού; Και πιθανότατα ανάλογο ποσοστό να ισχύει για τους 400.000 περίπου συνταξιούχους του Δημοσίου. Τι σημαίνει αυτό; Ότι πιθανότατα ένα μεγάλο ποσό, χονδρικά της τάξης του 1 δισ.ευρώ, να πληρώνεται σε μη δικαιούχους, επιβαρύνοντας το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης, στο οποίο συμμετέχουν με τα δικά τους έσοδα - έξοδα οι Οργανισμοί Κοινωνικής Ασφάλισης - ένα δεύτερο "κράτος" από άποψη απόλυτων μεγεθών.
Εδώ δεν μιλάμε για καταπολέμηση φοροδιαφυγής, παραοικονομίας κ.λπ που απαιτούν διαφορετική προσέγγιση. Εδώ μιλάμε για αδικαιολόγητες απευθείας πληρωμές σε μη δικαιούχους. Ήδη περίπου 10.000 "συνταξιούχοι" παραιτήθηκαν μόνοι τους από την καταβολή της σύνταξής τους!
Αλλά μήπως υπάρχουν και πραγματικά στοιχεία για την ακριβέστερη εκτίμηση του παραπάνω διαχρονικού διαφαινόμενου σκανδάλου; Η απάντηση είναι ναι, μέσω της διασταύρωσης των δηλωθέντων ποσών στις φορολογικές δηλώσεις και των ποσών που πληρώνονται από τους ασφαλιστικούς οργανισμούς. Υποθέτουμε εδώ ότι, κάποιος που εισπράττει παράνομα τη σύνταξη ενός τρίτου (πιθανότατα αποβιώσαντα), λογικά δεν τη δηλώνει στη φορολογική δήλωση του πεθαμένου. Στη συνέχεια παρατίθενται τα αποτελέσματα από τα επίσημα δημοσιευμένα στοιχεία της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων (Στατιστικό Δελτίο Φορολογικών Δεδομένων Οικονομικού Έτους 2009) και της Γενικής Γραμματείας Κοινωνικών Ασφαλίσεων (Κοινωνικός Προϋπολογισμός έτους 2009). Τα στοιχεία αναφέρονται στο έτος 2008:

• Αριθμός συνταξιούχων (κύρια σύνταξη) που έκαναν φορολογική δήλωση (κωδικοί 303 και 304 εντύπου Ε1): 2.284.216

• Αριθμός συνταξιούχων σύμφωνα με ΓΓΚΑ: 2.350.833
• Απόκλιση: 66.617 (υπενθυμίζεται: αναπόγραφοι ΙΚΑ: 79.844)
• Δηλωθέντα ποσά κύριων και επικουρικών συντάξεων: 26,70 δισ.ευρώ
• Πληρωθέντα ποσά σύμφωνα με ΓΓΚΑ: 29,07 δισ.ευρώ
• Απόκλιση: 2,36 δισ. ευρώ, ή 1% του ΑΕΠ!

Αντίστοιχες αποκλίσεις ισχύουν και για το έτος 2007: 43.489 λιγότεροι "συνταξιούχοι" και 2,75 δισ.ευρώ που πληρώθηκαν, αλλά δεν δηλώθηκαν ποτέ στις φορολογικές δηλώσεις!
Και προκύπτει τώρα το ερώτημα: δικαιολογούνται οι αποκλίσεις από πιθανή μη υποβολή δήλωσης από μη υπόχρεους συνταξιούχους (συνολικό εισόδημα <6000 ευρώ;). Ή πρόκειται πραγματικά για ένα ακόμα (από τα πολλά) σκάνδαλα διασπάθισης δημόσιου χρήματος, που συνέβαλε στην εθελοντική μας χρεοκοπία;

Ομόλογα στη σχάρα!...

Ο βοριάς των τελευταίων 2 ημερών όχι μόνο πήρε και σήκωσε τη συμφωνία της 21ης Ιουλίου, αλλά προβληματίζει και πρόωρα όσους σκαρφίζονται διάφορους τρόπους για να ζεσταθούν τον επερχόμενο χειμώνα (και φθινόπωρο, όπως πάει). Μήπως πόση ζεστασιά (εκτός από την ψυχολογική ευχαρίστηση) μπορεί να δώσει το κάψιμο των λογαριασμών και των πολυεκκαθαριστικών που έρχονται σαν το τσουνάμι των φορολογικών μέτρων; Το ωραίο είναι πως ό,τι και να κάνει κάποιος, μετά από λίγο του 'ρχεται κεραμίδα στο κεφάλι. Βάζεις φυσικό αέριο; Βάζουν ΕΦΚ. Βάζεις κανά δύο κλιματιστικά ακόμα; Βάζουν ειδικό τέλος ακινήτων μέσω της ΔΕΗ; Το ωραίο είναι ότι όλη η Ευρώπη προσπαθεί απεγνωσμένα να διασώσει και να κρατά σε λειτουργία το τραπεζικό σύστημα, ενώ με τις περικοπές των μισθών και συντάξεων (και δη αναδρομικά από 1/1/2011), τα χαράτσια, τη μερική στάση πληρωμών στις υποχρεώσεις του κράτους κ.λπ, στις τράπεζες θα κάτσει η μπίλια - ας είναι καλά ο νόμος Κατσέλη!..
Βλέποντας 2 χρόνια μετά την φοροκαταιγίδα και το τσουνάμι των μέτρων, αρχίζω δειλά-δειλά και αναπολώ των τέως πρωθυπουργό που υποστήριζε ότι θα παγώσει τους μισθούς και τις συντάξεις, έναντι των ισχνών μειώσεων που υποστήριζε ο σημερινός (;), για να μην "παγώσει" η οικονομία... Όλως τυχαίως, πόσο δίκιο είχε - και γι'αυτό δεν βγαίνει να μιλήσει δικαιωμένος ο άνθρωπος, γιατί φοβάται ότι θα του φορτώσουν πάλι την εξουσία.
Όπως θα πρέπει σιγά-σιγά να κάνουν μια σοβαρή ενδοσκόπηση όλοι όσοι διαχειρίστηκαν τις τύχες της χώρας τα τελευταία 10 χρόνια (ας πούμε ένα νούμερο). Θα μου πεις φταίνε και αυτοί που τους επέλεξαν! Ναι, αλλά αυτοί που τους επέλεξαν ήδη πληρώνουν τις αμαρτίες τους. Τι είδους ενδοσκόπηση; Πώς θα τους φαίνονταν να παίρνουν βουλευτική αποζημίωση ή σύνταξη σε μετρητά μέχρι τα 1.200 ευρώ (το όριο διαχωρισμού των προνομιούχων συνταξιούχων) και το υπόλοιπο να το πληρώνονται σε ομόλογα (αγορασμένα από τη δευτερογενή αγορά, όχι έντοκα γραμμάτια), για να υιοθετήσω μια παραλλαγή μιας πρόσφατης πρότασης του Μάνου. Και για να μην μπω στον πειρασμό να προτείνω να μπει ανάλογο χέρι και στις τραπεζικές καταθέσεις τους, αντι-προτείνω το παραπάνω να ισχύσει αναδρομικά από 1/1/2010, αλλά βέβαια κάποιος διαλέγει και παίρνει... Η κίνηση αυτή θα έχει πολλαπλό αντίκτυπο, αφού:
1) θα διαπιστώσουν στην πράξη αν και πώς τα βγάζει κάποιος πέρα με 1.200 ευρώ το μήνα (όπως βλέπετε τους τοποθετώ στην προνομιούχα τάξη, βεβαίως - βεβαίως). Αν είναι τυχεροί και έχουν λεφτά στην άκρη, μπορούνε νε τρώνε από τα έτοιμα. Που είναι και το πιθανότερο, αν κρίνει κανείς από τους υπολογισμούς που έχουν γίνει σχετικά με την εισπραξιμότητα των νέων φόρων. Αν δεν έχουν από τα έτοιμα, ας κόψουν το ρεύμα σε κανά εξοχικό. Αν χρωστάνε στις τράπεζες, ας γνωριστούν κι αυτοί με τους υπαλλήλους των εισπρακτικών εταιριών, ή ας πρόσεχαν βρε αδερφέ...
2) θα υπάρξει μερική αντιστοιχία μεταξύ προσφερόμενων υπηρεσιών και αποτελέσματος, αλλά και κίνητρο για να σωθεί η χώρα (και άρα το μέρος της πληρωμής σε ομόλογα να διατηρήσει την αξία του). Αν τελικά η χώρα χρεοκοπήσει, τότε οι κύριοι ας τρώνε ομόλογα στη σχάρα, που λέει και ο Μαργαρίτης στο νέο του τραγούδι
3) τυχόν κούρεμα των ομολόγων μπορεί να θεωρηθεί ως ένα μικρό ασφάλιστρο για την εξασφάλιση της υπόλοιπης περιουσίας που αποκτήθηκε κατά την άσκηση εξουσίας
4) θα φτάσουμε ευκολότερα στο πρωτογενές πλεόνασμα, αφού μέρος του ελλείμματος θα το στείλουμε απευθείας στο χρέος, χωρίς τις πολύτιμες υπηρεσίες της Τρόικας και τη χλεύη της διεθνούς κοινότητας
5) θα δοθεί ένα σαφές μήνυμα στο εκλογικό σώμα, στις αγορές και στους ίδιους
Προσοχή, η πρόταση δεν είναι λαϊκίστικη, και ας τη λέει ένας κατά τεκμήριο φοροφυγάς (ως ελεύθερος επαγγελματίας, σύμφωνα με τον Αντιπρόεδρο Α') κ.λπ κ.λπ. Γιατί αναγνωρίζω με πόνο ψυχής ότι και αυτοί οι άνθρωποι έχουν μια τερατώδη μείωση αποδοχών, από 10.000 ευρώ στα 6.000 ευρώ, άντε το πολύ 7.000 ευρώ με τα επιδόματα και τις επιτροπές. Γι' αυτό και προτείνεται το ποσό πάνω από τα 1.200 ευρώ να καταβάλλεται σε ομόλογα. Η πρόταση, μάλιστα, αν πάλι δεν βγαίνει ο λογαριασμός, θα μπορούσε να τύχει ευρύτερης επέκτασης σε διοικητές, κρατικούς αξιωματούχους, δικαστικούς κ.λπ οι οποίοι ζούνε σήμερα με ασφάλεια αρκετά πάνω από το όριο της φτώχειας, και μάλιστα αμειβόμενοι σε ευρωπαϊκό, σκληρό νόμισμα, το ευρώ. Έτσι, το κράτος θα γίνει πιο ανταγωνιστικό, αφού θα υπάρχει αντι-κίνητρο για τη χρεοκοπία και όλοι μαζί, τα μόνιμα υποζύγια και οι φοροφυγάδες (βλ. και εικόνα), θα τραγουδάμε.... Ω, κιτάρε, κιτάρε... κοίτα ρε, πού φθάσαμε λοιπόν!...