Οι φιλοσοφικές ανησυχίες του κ.Στουρνάρα

Έχει δίκιο ο Υπ.Οικ. όταν υποστηρίζει ότι αυτό που μετράει είναι η επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων (και όλων των επιμέρους δεσμεύσεων που έχουν αναληφθεί με τα Μνημόνια, που τελικά έχουν την ίδια αξία με τους δημοσιονομικούς στόχους αυτούς καθεαυτούς, αν κρίνουμε από τις πρόσφατες εξελίξεις με την αξιολόγηση της τρόικας). Και η επίτευξη αυτή θα πρέπει, προφανώς, να γίνει με κάθε κόστος. Το οποίο μπορεί να σημαίνει αιθαλομίχλη, καθημερινές πυρκαγιές σε σπίτια από τζάκια και θερμαντικά σώματα, φτωχοποίηση της μεσαίας τάξης και ένα μεγάλο κύμα υποβόσκουσας μιζέριας, πιθανότατα καλά κρυμμένο από τα φώτα των ΜΜΕ.
Γιατί αν τα 4 ευρώ ανά τ.μ. (=400 ευρώ για 100 τ.μ. σπίτι) είναι ένας δίκαιος φόρος για τα σπίτια, συνδυαζόμενος μάλιστα με τους "μικρούς" φόρους στα αγροτεμάχια και τα χωράφια και τα κάθε λογής τέλη που επιβαρύνεται ο πολίτης-φορολογούμενος, ας πούμε μέσω της ΔΕΗ, τότε ας μας πει ο ορθολογιστής Υπουργός περί τίνος πρόκειται η υποχρέωση πληρωμής 1 ή 2 μισθών ή συντάξεων (των 600-700 ευρώ, όχι των 6.000 ευρώ που αυτός εισπράττει, κατά το μεγαλύτερο μέρος αφορολόγητα) σε αυτού του είδους τη φορολογία. Και ιδίως, όταν ο φόρος ακινήτων συνδυάζεται με ένα κατακόκκινο δανειάκι, που η άτυχη μέση ελληνική οικογένεια είχε τη φαεινή (όπως αποδείχτηκε) ιδέα να πάρει, νομίζοντας ότι ο μισθός ή η σύνταξη του 2008 θα είναι, με τις τότε καθιερωμένες αυξήσεις, κατά 15-20% μεγαλύτερη, και όχι κατά 30% μικρότερη, χωρίς να συνυπολογίσουμε την απώλεια του 13ου και 14ου μισθού για τους συνταξιούχους.
Ναι, και για τους δημοσίους υπαλλήλους, αλλά αυτοί, κατά μεγάλο μέρος της κοινωνίας, καλά να πάθουν! Και καλά να πάθουν και οι ελεύθεροι επαγγελματίες, που τόσον καιρό φοροδιαφεύγουν. Αλλά για τις αμαρτίες αυτές (των γονέων) να πληρώνουν σήμερα οι νέοι; Ναι, παρεκτρέπομαι και πάλι, μέρες που είναι, στο φορολογικό αμάρτημα των υπαρξιακών αναζητήσεων, για τις χαμένες γενιές των εικοσάρηδων και των 35άρηδων. Απλά, ας μας πει ο ρεαλιστής σημερινός Υπ.Οικ., με τη βοηθεία του ευφυούς πρώην, του επινοήσαντα το χαράτσι μέσω ΔΕΗ, τι θα πούμε σε έναν νέο επιστήμονα ελεύθερο επαγγελματία σήμερα, που καταφέρνει με τα χίλια ζόρια να "γράψει" κέρδη, ας πούμε 12.000 ευρώ, όταν θα του επιβληθεί από φέτος φόρος 26%, και όταν με αυτά τα χρήματα θα πρέπει να είναι συνεπής σε πληρωμή ασφαλιστικών εισφορών και ΦΠΑ (που πολλές φορές εισπράττει μεταγενέστερα), και όταν θα πρέπει να πληρώσει και τέλος επιτηδεύματος. Για να μην κάνετε την άθροιση, στα 12 χιλιάρικα, αυτό μεταφράζεται σε υποχρέωση πληρωμής ποσού ίσου με 6.000 ευρώ περίπου (το 50%)!!! Ξέρει, άραγε, ο κ. Υπ.Οικ. ότι με όλα, πρακτικά, καθιστά φορολογικό παράπτωμα το να βγάζει κανείς κάτω από 15-20.000 ευρώ? Είναι αντικείμενο της φιλοσοφίας, άραγε, η φορολόγηση με τον ίδιο συντελεστή εκείνου που βγάζει 1.000 ευρώ, και εκείνου που βγάζει 50.000 ευρώ; Μήπως,τελικά, ο τσάρος της Οικονομίας μπερδεύει τη ... φιλοσοφία με το στοίχημα, και τον Σωκράτη με τον Ζουγανέλη; 

Πεινάστε, παγώστε, τελειώσατε!...

Όσοι κακοπροαίρετοι, μίζεροι, γκρινιάρηδες, οπαδοί των Σκουριών και εχθροί των πρωτογενών πλεονασμάτων πιστεύουν ότι βρισκόμαστε σε καθεστώς Κατοχής, τότε είναι απλά ανιστόρητοι.  Γιατί μπερδεύονται βλέποντας την σχεδόν με χίλια παρακάλια επανάκαμψη της (υπόλογης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, πλην ΔΝΤ) γερμανικής τρόικας (αφού η Γερμανία κάνει τελικά κουμάντο στην Ε.Ε.) στην Αθήνα, προκειμένου έπειτα από σκληρές διαπραγματεύσεις να αποδεσμεύσει την πελώρια δόση του 1 δισ.ευρώ. Και συνδυάζοντας εικόνες από ανθρώπους που ψάχνουν στα σκουπίδια φαγητό, ή από άστεγους, που ολοένα και αυξάνονται, σού λένε, φέρνει λίγο από Κατοχή η κατάσταση, στην πιο σύγχρονη και εκλεπτυσμένη εκδοχή της.
Και όμως! Η κατάσταση μάλλον θυμίζει στην εποχή της Τουρκοκρατίας. Όχι μόνο γιατί πλέον η λέξη "χαράτσι" καθιερώθηκε στο λεξιλόγιο των Ελλήνων (χάρη στο σημερινό -μόνιμο- αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης, που το επέβαλε μέσω της ΔΕΗ), αλλά επειδή ήρθε η ώρα να επιβληθεί ο επί Τουρκοκρατίας γνωστός "φόρος καπνού", ο οποίος επιβάλλονταν στις μη μουσουλμαντικές οικογένειες για κάθε καμινάδα τζακιού που κάπνιζε.
Γιατί, είναι δυνατόν, στην εποχή μας, να εισπνέουν όλοι ανεξαιρέτως (συμπεριλαμβανομένων πολιτευτάδων, διοικητών οργανισμών, στελέχη πολυεθνικών, γκόλντεν μπόις) την αιθαλομίχλη στις πόλεις, ακόμα και αυτοί οι ευκατάστατοι άθρωποι, που θερμαίνονται με φιλικά προς το περιβάλλον καύσιμα; Έτσι, σύμφωνα, με το Σχέδιο ΚΥΑ που δόθηκε στη δημοσιότητα από το ΥΠΕΚΑ, τις μέρες που θα παρατηρούνται σημαντικές υπερβάσεις στα επίπεδα ρύπανσης από αιθαλομίχλη (βλ. τις πολύ κρύες νύχτες του χειμώνα), θα μπορεί να επιβάλεται απαγόρευση χρήσης τζακιών και σομπών, λες και οι μοντέρνοι αστοί τα χρησιμοποιούν για να βγάζουν γούστα (όπως και θα 'πρεπε εν έτει 2013), και όχι από ανάγκη.
Φανταστείτε, λοιπόν, την πρώτη απαγόρευση χρήσης τζακιών τις ημέρες των Χριστουγέννων. Και ας αναλογιστούμε τις οικογένειες εκείνες που ζούνε με κομμένο ρεύμα, από τις οποίες θα στερηθεί ο μοναδικός τρόπος θέρμανσης και μαγειρέματος. Γιατί, πολύ φοβάμαι ότι μάλλον προσχηματικός είναι ο λόγος διασφάλισης της υγείας των συμπολιτών μας. Υγιής παραμένει, εξάλλου, και εκείνος που δεν τουρτουρίζει μέσα στο σπίτι του, αυτός και η οικογένειά του. Και λέω προσχηματικός, αφού μάλλον αποτελεί έναν εκβιαστικό τρόπο για να μαζέψει το Κράτος περισσότερους φόρους από το πετρέλαιο θέρμανσης. Για να μην φτάσουμε να σκεφτούμε ότι πολύ απλά, οι κυβερνώντες τούτο τον τόπο (που δεν είναι απαραίτητα μόνο η εκλεγμένη Κυβέρνηση) προσπαθούν πολύ απλά να "απαλλαχτούν" από όσους δεν είναι σε θέση να πληρώνουν χαράτσια, φόρους και εισφορές (τα οποία, στην εποχή των ...πρωτογενών πλεονασμάτων προορίζονται για την ταχύτερη αποπληρωμή των δυσθεώρητων διμερών δανείων της χώρας μας).
Και, τέλος, ας κρατήσουμε ακόμα δύο νούμερα της τρέχουσας επικαιρότητας: 2,6 εκατ. συμπολίτες μας (ήτοι περίπου το 50% των υπόχρεων σε υποβολή φορολογικής δήλωσης) χρωστούν στο Δημόσιο 22,6 δισ.ευρώ. Ενώ τα κόκκινα δάνεια (σαν να λέμε τα ληξιπρόθεσμα προς τις Τράπεζες) έχουν φτάσει σε ποσοστό το 30%... Πόσο μυαλό χρειάζεται εκεί στο Υπ.Οικ. για να καταλάβουν ότι με την επιβολή δυσθεώρητων έμμεσων φόρων (π.χ. στα καύσιμα), και φόρων σε ανύπαρκτα εισοδήματα δημιουργούν αφενός νέες γενιές κόκκινων δανείων, και αφετέρου εξωθούν τον κόσμο σε λύσεις έκτακτης ανάγκης για την επιβίωσή του; 

Βγάζοντας από τη μύγα... ξύγκι!

Έκπληξη προκάλεσε -σύμφωνα με το ύφος των σχετικών δημοσιευμάτων- η ανακοίνωση από την ΕΛΣΤΑΤ του πληθωρισμού για το μήνα Μάρτιο, ο οποίος ήταν αρνητικός (-0,2%) για πρώτη φορά από το 1968! Να, λοιπόν, ένας από τους ευσεβείς στόχους του Μνημονίου, που επιτεύχθηκε: ο πλήρης αποπληθωρισμός της ελληνικής οικονομίας. Ο οποίος, βέβαια, έχει ξεκινήσει εδώ και πολλούς μήνες, αφού η τεχνητή αύξηση του δείκτη από τον Μάρτιο του 2010 και μετά βασίστηκε κυρίως στην υπέρμετρη αύξηση των έμμεσων φόρων (π.χ. στη βενζίνη, στα προϊόντα καπνού, τσιγάρα, ΦΠΑ στην εστίαση κλπ). Μία πιο προσεκτική ανάγνωση στις  διακυμάνσεις των επιμέρους δεικτών που απαρτίζουν τον δείκτη του πληθωρισμού μπορεί να δώσει χρήσιμα συμπεράσματα, πλην όμως η συνολική τιμή του δείκτη είναι αυτή που έχει τελικά σημασία.
Το ίδιο συμπέρασμα επιβεβαιώνεται, εξάλλου, και από τη μελέτη ενός άλλου δείκτη, που σχετίζεται με τη διακύμανση των τιμών, του αποπληθωριστή του ΑΕΠ. Ο οποίος κατά το 2ο τρίμηνο του 2010 εκτιμήθηκε σε -1,0%, ενώ ήδη από το 2ο τρίμηνο του 2012 είναι σταθερά αρνητικός, με μέγιστη τιμή στο τελευταίο τρίμηνο του 2012 ίση με -1,9%. Ο δε δείκτης αυτός έχει ακόμα μεγαλύτερη σημασία, αφού ενώ η ύφεση στο τέλος του 2012 "έτρεχε" με -5,7% σε σταθερές τιμές, σε τρέχουσες τιμές έτρεχε με -7,6%, επιδεινώνοντας ακόμη περισσότερο τους λόγους του ελλείματος και του χρέους προς το ΑΕΠ, στους οποίους, χρησιμοποιούνται, οι τρέχουσες τιμές, και οι οποίοι αποτελούν τους κυρίως στόχους -υποτίθεται- των Μνημονίων. Και λέμε "υποτίθεται", γιατί οι στόχοι των Μνημονίων είναι τελικά αναρίθμητοι, και με κάθε επίσκεψη της τρόικας ξεφυτρώνουν και νέοι σαν τα μανιτάρια, ακόμα και όταν μεταξύ τους μπορεί να είναι αντιφατικοί.
Μ' αυτά και μ'αυτά δεν προκαλεί ιδιαίτερη έκπληξη η διαφαινόμενη κατάρρευση των δημοσίων εσόδων κατά τον Μάρτιο, τα οποία συντηρούνται στη ζωή μόνο χάρη στην ισχνή αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών και στους (καταναγκαστικούς ελέω ΔΕΗ) φόρους στην ακίνητη περιουσία. Αμφίβολης αποτελεσματικότητας φαίνεται να είναι, επίσης, η λογική της άγριας και υπέρμετρης φορολόγησης των πολιτών, όταν οι νέες ληξιπρόθεσμες οφειλές των ιδιωτών στο κράτος (συμπεριλαμβανομένων των οφειλών στα ασφαλιστικά ταμεία) αυξάνονται με τρομακτικούς ρυθμούς, υποθέτωντας, βέβαια, ότι ο πραγματικός στόχος είναι η δημοσιονομική εξυγίανση του κράτους και όχι η πλήρης και μόνιμη φτωχοποίηση της πλειοψηφίας των πολιτών. Εκτός πάλι, αν στόχος είναι η, διά της οδού της απελπισίας, "δημιουργική έκρηξη", πλην, ως γνωστόν, οι εκρήξεις γενικά έχουν και παράπλευρες απώλειες...
Η δε άλλη φαεινή ιδέα του οικονομικού επιτελείου της υποχρεωτικής υποβολής φορολογικής δήλωσης από φοιτητές, φαντάρους κλπ (δηλ. πρακτικά από νέους μεταξύ 18-25 ετών) είναι φανερό ότι σκοπεύει στο να βγάλει από το μύγα ...ξύγκι, αφού η εν λόγω ευσεβής ομάδα δυνητικών φοροφυγάδων (περίπου 1,15 εκατ.) θα συνεισφέρει καταρχάς τα 3.000 ευρώ του ατομικού τεκμηρίου διαβίωσης (250 ευρώ μηνιαίως) στο τεκμαρτό εισόδημα των Ελλήνων (ήτοι 3 δισ.ευρώ). Αλίμονο, δε, αν κάποιος από αυτούς έχει αυτοκίνητο, ή/και ακίνητο στο όνομά του... Για το Υπ.Οικ., έχει εισοδήματα που προσεγγίζουν τα 10.000 ευρώ το χρόνο (για το 25% των οποίων οφείλει να έχει αποδείξεις!) παρ' όλο που μπορεί κατά κύριο λόγο να μετακινείται με τα πόδια ή το ποδήλατο, να μένει στην Εστία και να σιτίζεται στη φοιτητική Λέσχη... Ξέρω, οι κακοπροαίρετοι θα σκεφτούν ότι καλά τους κάνει, αφού πολλοί φοιτητές εργάζονται "μαύρα" σε καφετέριες, φωτοτυπάδικα, διανομές φυλλαδίων κ.λπ.
Τώρα το κατά πόσο τα θεωρούμενα ως τεκμαρτά εισοδήματα των ελλήνων φορολογούμενων (που για πρώτη φορά για τα εισοδήματα του 2010 ξεπέρασαν τα δηλωθέντα κατά 5,75 δισ.ευρώ!) συνεισφέρουν τουλάχιστον στη συγκράτηση της ύφεσης (εάν δηλ. αντιπροσωπεύουν το λεγόμενο "λίπος" της ελληνικής οικονομίας, ή αλλιώς τμήμα της παραοικονομίας), γι'αυτό αρμόδια είναι η Στατιστική μας Υπηρεσία. Το ερώτημα όμως, στα πλαίσια και της περίφημης φορολογικής μεταρρύθμισης που είναι μόνιμα σε εξέλιξη, το εξής: θέλουμε ειλικρινείς συνειδητοποιημένους φορολογούμενους πολίτες, με συνεισφορά στα δημόσια βάρη ανάλογα με τις δυνατότητες του καθενός (όπως ορίζει το Σϋνταγμα), ή κατά -μαχητό- τεκμήριο φοροφυγάδες, για τους οποίους το κράτος υπολογίζει το εισόδημα και τον αναλογούντα φόρο σύμφωνα με τις ανάγκες του;