Εσωτερική υποτίμηση (νοημοσύνης)...

Στο 6,6% έφτασε η ύφεση στο δ' τρίμηνο 2010 (οι ανακοινώσεις ΕΛ.ΣΤΑΤ. και Eurostat συνέπεσαν περιέργως την ίδια μέρα...), ενώ συνολικά για το 2010 άγγιξε το 4,5%, με το Α.Ε.Π. να φτάνει τα 229.395 δισ.ευρώ σε τρέχουσες τιμές. Με το έλλειμμα του 2010 στα 20.626 δισ.ευρώ (σύμφωνα με τα πλέον πρόσφατα στοιχεία του Υπ.Οικ.), το έλλειμμα του Κρατικού Προϋπολογισμού για το 2010 υπολογίζεται σε...8,99%.
Κι ενώ οι αντοχές της κοινωνίας γενικότερα δοκιμάζονται εν όψει του μηδενισμού του ελλείμματος μέχρι το 2015, ξαφνικά μαθαίνουμε ότι θα πρέπει να εκποιήσουμε (ή να αξιοποιήσουμε) δημόσια περιουσία με ενδεικτικό στόχο τα 50 δισ.ευρώ, όχι για να αντισταθμίσουμε τυχόν υστέρηση στους στόχους για το έλλειμμα, όπως παλαιότερα, ή για να χρηματοδοτήσουμε την ανάπτυξη, αλλά για τη μείωση του δημόσιου χρέους! Θέλετε να επαναγοράσετε το χρέος σας; μας λένε. Δώστε και σώστε! Πολύ καλά, κύριοι, και 'μεις σας πληροφορούμε ότι θα πουλήσουμε ακριβά το τομάρι μας. Στο κάτω κάτω, αυτά τα 50 δισ. αντιστοιχούν μόλις στο 15% του δημόσιου χρέους, που πιθανότατα με ένα καλλιτεχνικό κούρεμα θα τα εξοικονομήσουμε ούτως ή άλλως. Ας μην ξεχνάμε ότι, εάν το πρωτογενές έλλειμμα μηδενιστεί (δηλ. το έλλειμμα χωρίς τους τόκους), η απειλή της χρεωκοπίας μετατρέπεται από εφιάλτης σε δελεαστικό μοχλό πίεσης, όσο ξένοι επενδυτές, τράπεζες και ΕΚΤ, συνεχίζουν να κατέχουν μέρος αυτού του χρέους. Αν υποθέσουμε ότι είμαστε εδώ και ένα χρόνο τα οικονομικά πειραματόζωα της Δύσης, να πούμε απλά ότι και τα πειραματόζωα μπορούν να πειραματιστούν με τις αντιστάσεις απέναντι σε μολυσματικές ασθένειες (βλέπε ντόμινο χρεωκοπίας) όσων δαγκώνουν...
Τώρα, για τη φαρσοκωμωδία των προηγούμενων ημερών, να πούμε ότι όπως αποτυγχάνουν παταγωδώς προς το παρόν η εσωτερική υποτίμηση και ο αποπληθωρισμός, την ίδια τύχη θα έχουν και οι προσπάθειες για την υποτίμηση της νοημοσύνης των πολιτών (το αυτό ισχύει και για τη φημολογία περί πρόωρων εκλογών).

Τα ...φέσια γίνονται παράβαση του Κ.Ο.Κ.

Και εγένετο... τροχαία παράβαση η άρνηση πληρωμής διοδίων, επισύροντας πρόστιμο (200 ευρώ), αφαίρεση διπλώματος και πινακίδων (στις εκλογές θα τα επιστρέψουν) και πιθανόν και κούρεμα με την ψιλή και διαπόμπευση στο Κολωνάκι, καθώς και εκεί που συχνάζουν εκείνοι που δεν πληρώνουν διόδια γιατί τα χρεώνουν ως οδοιπορικά, ή γιατί η άτιμη κοινωνία τα' φερε να χρησιμοποιούν αεροπλάνα για τις μετακινήσεις τους.
Βέβαια, το πώς μια αστική διαφορά γίνεται παράβαση του Κ.Ο.Κ. έχει ενδιαφέρον να μας το εξηγήσουν οι Νομικοί Σύμβουλοι του Κράτους στις πρώτες αγωγές που θα γίνουν - αυτή τη φορά από την πλευρά των πολιτών - , αφού με τη λογική αυτή, εάν εμένα κάποιος μου χρωστάει χρήματα για κάποια δουλειά, θα μπορούσα να απαιτήσω από το Κράτος να το συμπεριλάβει στις παραβάσεις του Κ.Ο.Κ. Ακόμα καλύτερα, αν το Κράτος χρωστάει χρήματα (ε, όχι και μπαταξής το Κράτος, που 'λεγε και ο Καραμανλής), θα μπορούσαμε κι αυτουνού να του γράψουμε μερικές δεκάδες κλήσεις για παραβάσεις του Κ.Ο.Κ.!..
Απορία: αν οι παραχωρησιούχοι αποφασίσουν να διπλασιάσουν τα διόδια, ποιος θα είναι σύννομος και ποιος όχι; Εγώ ξέρω ότι η παροχή υπηρεσιών θα πρέπει να γίνεται με λογικό αντίτιμο (στη λογική αυτή γίνεται πια και η αναπροσαρμογή των μισθωμάτων). Υπέρογκη χρέωση = παράνομη χρέωση. Γι' αυτό το ζήτημα δεν είναι η κατάργηση εντελώς των διοδίων, αλλά ο εξορθολογισμός τους. Άλλωστε πριν από 3-4 χρόνια κανείς δεν αρνούνταν να πληρώνει διόδια. Και βέβαια, ας μην ξεχνάμε και το ζήτημα των αναγκαίων προδιαγραφών για την πληρωμή διοδίων, όπως η ύπαρξη εναλλακτικής διαδρομής με δρόμο κατώτερης μεν κατηγορίας, αλλά ίσης απόστασης (για να μην ανακαλύπτουμε πάλι την ελληνική ύπαιθρο για να παρακάμψουμε τα διόδια).
Η δικιά μου πρόβλεψη είναι ότι το τσουνάμι ανυπακοής θα φουντώσει - και όχι μόνο αυτό: μόλις κερδηθούν οι πρώτες αγωγές των πολιτών, πολύ φοβάμαι ότι το Κράτος θα πληρώσει πολύ περισσότερα σε αποζημιώσεις και στους εργολάβους και στους πολίτες. Εγώ πάντως, καλού-κακού τα κρατάω τα διόδια: ποιος ξέρει, μπορεί σύντομα να μας τα επιστρέψουν με τόκο ως αχρεωστήτως καταβληθέντα!

Δεσμοί αίματος και... χρήματος!

Σας φέρνω νέα από την όμορφη Κύπρο, νέα που θα δημιουργήσουν ανάμεικτα συναισθήματα.
Δεν ξέρω τι θα γίνει με την οριοθέτηση ΑΟΖ Ελλάδας - Κύπρου και πόσο θα κοστίζει το λίτρο, όταν (και αν) οι πλατφόρμες άντλησης πιάσουν δουλειά. Ξέρω όμως, ότι η βενζίνη στην Κύπρο είναι σημαντικά φθηνότερη απ' ό,τι εδώ - γύρω στα 1,20 ευρώ / λίτρο (αν και τα περισσότερα οχήματα είναι πετρελαιοκίνητα), και με πολύ μικρές διακυμάνσεις, το πολύ 5 λεπτών. Επίσης, διόδια στους (ολοκληρωμένους και όχι υπό κατασκευή) αυτοκινητόδρομους που συνδέουν Λάρνακα, Λευκωσία, Λεμεσό και Πάφο δεν υπάρχουν (άρα: όλοι οι Κύπριοι εποχούμενοι είναι... τζαμπατζήδες).
Αν λάβει κανείς υπόψη και το υψηλότερο επίπεδο μισθών στην Κύπρο σε σχέση με την Ελλάδα, αντιλαμβάνεται τότε πόσο σημαντικά δυσανάλογο είναι το κόστος μετακίνησης μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου. Και αντιλαμβάνεται ίσως γιατί ορισμένοι στην Ελλάδα κάνουν μια ιδιότυπη "εσωτερική υποτίμηση" στο κόστος μετακίνησης, είτε πληρώνοντας επιλεκτικά διόδια και εισιτήρια λεωφορείων, είτε αρνούμενοι να καταβάλουν το σχετικό αντίτιμο. Γιατί προφανώς δύσκολα μπορεί να δικαιολογηθεί το πώς ενώ από τη μία έχουμε κούρεμα μισθών, συντάξεων και επιδομάτων, δεν έχουμε αντίστοιχο κούρεμα και στο κόστος βασικών υπηρεσιών.
Από την άλλη πλευρά, δεν είναι μόνο το δικό μας ανώτατο δικαστήριο που κρίνει αντισυνταγματικές τις διατάξεις νόμου για τη χορήγηση ιθαγένειας. Το ανώτατο δικαστήριο της Κύπρου έκρινε αντισυνταγματικές διατάξεις νομοσχεδίου για τη χορήγηση στεγαστικής βοήθειας στα παιδιά γυναικών προσφύγων. Αιτιολογία; η πρόνοια αυτή προσκρούει σε συνταγματική διάταξη σύμφωνα με την οποία ένα νομοσχέδιο δεν μπορεί να αυξάνει τα έξοδα του κράτους...
Πιθανόν αυτή η συνταγματική διάταξη να εφαρμόζεται γενικότερα και όχι κατά περίπτωση (γιατί και στην Κύπρο το μεταναστευτικό είναι πολύ σημαντικό πρόβλημα), πάντως αποτελεί κάτι που θυμίζει λίγο τις συνταγματικές προβλέψεις που προωθεί η Μέρκελ σε όλες τις χώρες της Ευρώπης (έλλειμμα, χρέος). Αρκεί, εάν εφαρμοστεί κάτι ανάλογο, να περιλαμβάνει στη σφαίρα της αντισυνταγματικότητας κάποιες αυξήσεις που δίνουν στους εαυτούς τους βουλευτές και δικαστές και να μην περιορίζεται εκεί που συμφέρει κάθε φορά την εξουσία.

Περί (μη) παραγραφής αδικημάτων υπουργών...

Με την ευκαιρία των 5 προτεινόμενων τροποποιήσεων στο Νόμο Περί Ευθύνης Υπουργών, ερχόμαστε να καταθέσουμε μία ακόμα πρόταση, δεδομένου ότι η ανατροπή των δεσμευτικών προθεσμιών του άρθρου 86 του Συντάγματος απαιτεί τη χρονοβόρα διαδικασία της σχετικής αναθεώρησης (η επόμενη Βουλή είναι αναθεωρητική και η μεθεπόμενη ψηφίζει, δηλ. αλλαγές από το 2018 και μετά, αν δεν γίνουν πρόωρες). Σύμφωνα με την παρ.3 του άρθρου 86, όπως ισχύει σήμερα, "Η Βουλή μπορεί να ασκήσει την κατά την παράγραφο Ι αρμοδιότητά της [σ.σ. άσκηση δίωξης κατά υπουργών] μέχρι το πέρας της δεύτερης τακτικής συνόδου της βουλευτικής περιόδου που αρχίζει μετά την τέλεση του αδικήματος". Προτείνουμε, λοιπόν, όπως ερμηνευθεί ότι ως βουλευτική περίοδος της διάταξης αυτής νοείται η κατά το άρθρο 53 βουλευτική περίοδος των 4 ετών, αφού ο συντακτικός νομοθέτης προφανώς είχε κατά νου την κανονική βουλευτική περίοδο των 4 ετών. Εξάλλου, η διενέργεια πρόωρων εκλογών επιτρέπεται από το Σύνταγμα μόνο κατ' εξαίρεση (επίκληση εθνικού θέματος εξαιρετικής σημασίας - άρθρο 42, παρ.1).
Με τον τρόπο αυτό η προκήρυξη πρόωρων εκλογών δεν θα αποτελεί όχημα (μεταξύ άλλων) παραγραφής των πιθανολογούμενων αδικημάτων υπουργών της ίδιας Κυβέρνησης που προκηρύσσει της πρόωρες, αλλά αντιθέτως τρόπος για να ανασταλεί η παραγραφή! Η ασφαλιστική δικλείδα αυτή έχει νόημα γιατί όλες οι Κυβερνήσεις των τελευταίων ετών αξιολογούν την υποτιθέμενη κατ' εξαίρεση δυνατότητα για πρόωρες σταθμίζοντας το timing και τις πιθανότητες επανεκλογής. Όσο, λοιπόν, η Βουλή διαλύεται πρόωρα (με την κατάχρηση της συνταγματικής πρόβλεψης - αφού ακόμα και η ισχύς της λίστας αντί του σταυρού προτίμησης έφτασε να προβάλεται ως λόγος για πρόωρες εκλογές), τόσο θα μετατίθεται και η παραγραφή των ευθυνών των υπουργών. Είναι θέμα ερμηνείας του ισχύοντος Συντάγματος.

Κάτι κουρασμένα παλικάρια!...

Και ενώ εδώ εμείς στην Ελλάδα ασχολούμαστε με το έπος της Γκλετσιάδας (μολονότι υποστηρίζω ένα ορθολογικό σύστημα διοδίων - πώς λεν τα Παόκια να πληρώνουμε μόνο στα Μάλγαρα, γιατί είναι κρατικά - κάπως έτσι), με την παράξενη κουστωδία στην παραλία της Σαλονίκης, δίπλα στον Μεγαλέξανδρο, με την Εντολή-Προέδρου επαναφορά της καπνοαπαγόρευσης (αλήθεια, μήπως ο πρόεδρος έχει ψιλο-χαθεί τελευταία; μπας κι ετοιμάζεται στ' αλήθεια για τον ΟΗΕ;), με τις (περίεργες) υποβαθμίσεις της Φιτς κράτους και τραπεζών, με τις βεβιασμένες κινήσεις της Αντιτρομοκρατικής, που μπουζουριάζει όποιον μοιάζει με τρομοκράτη και έχει συνωνυμία ή συγγένεια με μέλη οργανώσεων, με την αυξομείωση των σπρεντ, αναλόγως της επιμήκυνσης του χρέους και της μεγέθυνσης του Ταμείου Διάσωσης,  με το όριο αρτιότητας στις περιοχές Natura της Υπουργού Μητέρας Τερέζας και με το τείχος/φράχτη/ κοτετσόσυρμα στον Έβρο ..... στη γειτονική μας χώρα ασχολούνται με το δεσμό του Καβαλιέρε (74): Φραντζέσκα (24), Γκραζιάνα (24), Νικόλ (25) ή Ρομπέρτα (26) είναι η εκλεκτή του - ή όλες μαζί;
Μην έχετε αμφιβολία ότι, αντίθετα με τον Λαμπρούκο που δεν ήθελε να του μαραθεί ο μίσχος (η Νόρα Βαλσάμη), ο βαψομαλλιάς Ιταλός γερο-μπισμπίκης χούφτωσε - χούφτωσε, όπως έκανε παλαιότερα και ο αείμνηστος Ανδρέας (και όπως πάνω-κάτω κάνει η τρόικα και οι ντόπιοι υποτακτικοί της, για να τα πούμε λίγο συριζάτα), σύμφωνα και με τις γλαφυρές περιγραφές του Αντιπροέδρου στο πρόσφατο βιβλίο του. Έτρεχε ο έρμος να τον ξυπνήσει μην αργήσουν στο ραντεβού με τη Θάτσερ, κι αυτός ήταν στον όροφο των αεροσυνοδών! (ο Αντρέας προφανώς δεν είχε ανάγκη από συμβουλές "ειδικών απαυτολόγων").
Και όταν ο αρχηγός ενός κράτους περνάει καλά, το ηθικό όλου του λαού είναι ανεβασμένο, τα σπρεντ πεσμένα και η οικονομία δουλεύει ρολόι. Όταν ο αρχηγός θαλασσοπνίγεται στον Τιτανικό, όλα τα κουρασμένα παλικάρια του μαλώνουν συνέχεια σαν τις κακές πεθερές!
(Για τη φώτο διαλέξαμε τελικά την Γκραζιάνα, ως ελάχιστη συμβολή στην ανάκαμψη του ΑΕΠ).

Τι χρείαν έχομεν... ευρω-ομολόγων;

Διαλέξαμε τη σημαδιακή σημερινή ημερομηνία (11-1-11) για την πρώτη ανάρτηση της χρονιάς (Καλή Χρονιά με υγεία κυρίως, γιατί μπήκαν διόδια και στα νοσοκομεία θαρρώ).
Σήμερα, δεν θα πούμε για τους κοπρίτες που υπονόμευσαν την ανταγωνιστικότητα της χώρας (ο Κοπρίτης έχει άλλωστε μπαμπάκο τον καραγκιόζη).
Ούτε για τον πετυχημένο αποπληθωρισμό της τρόικας, που κατάφερε να φτάσει ο ΔΤΚ τον Δεκέμβριο στο 5,2%, σε συγκρίση με τον ήδη ακριβό περσινό Δεκέμβριο (2,9% - συνολικά 8,1% σε δυο χρονιές με παγωμένους και μειωμένους μισθούς, συντάξεις και πεσμένους τζίρους).
Ούτε για τον ανασχηματισμό της αντιπολίτευσης, που ξεπέρασε μακράν τον πρόσφατο κυβερνητικό ανασχηματισμό σε πολυκοσμία, αναπληρωτές και ... συμμετοχικότητα! Αν φωνάξεις "τομεάρχης" σίγουρα κάποιος θα γυρίσει το κεφάλι του.
...Ικανοί τομεάρχες, άνθρωποι της αγοράς, που δικαιολογημένα γκρινιάζουν για την υστέρηση στα δημόσια έσοδα, αφού οι ομοϊδεάτες τους έπιαναν με παταγώδη επιτυχία όλους τους δημοσιονομικούς στόχους τα περασμένα χρόνια!
Αλλά ούτε όμως και για το κίνημα (κατά) των διοδίων, το οποίο τελευταία λοιδορείται από τον Τύπο και από ανθρώπους που είτε χρησιμοποιούν το αεροπλάνο για τις μετακινήσεις τους, είτε χρεώνουν τα διόδια και τις βενζίνες σε εταιρικά έξοδα, οδοιπορικά κ.λπ, σε αντίθεση με τους κοινούς θνητούς και, κυρίως, τους Άθλιους που τους έτυχε να αναγκάζονται να διπλο-τριπλοπληρώνουν διόδια για καθημερινές μετακινήσεις, ελλείψει παράπλευρου δικτύου. Αυτοκινητόδρομοι που απορρόφησαν τη μερίδα του λέοντος από κοινοτικά και εθνικά κονδύλια (στερώντας πόρους από άλλες δραστηριότητες και υποδομές), υπερτιμολογημένοι κατά κανόνα και εν τέλει πανάκριβοι και άχρηστοι για τους πολλούς. Διόδια που σε πείσμα της πτώσης των τιμών παίρνουν και πληθωριστικές αυξήσεις! Και μόνο το γεγονός ότι η εκμετάλλευση των εθνικών οδών έχει δοθεί σε ιδιώτες αποδεικνύει ότι πρόκειται για κερδοφόρα επιχείρηση. Υπομονή, δήμαρχε Στυλίδας, ο αγώνας θα δικαιωθεί.

Θα πούμε όμως για το περίφημο ευρω-ομόλογο. Αυτό, που κάποιοι σίγουρα έστειλαν γράμμα στον Άγιο Βασίλη να τους φέρει μέσα στο 2011, μήπως και βγάλουν την τετραετία καθαρή. Αυτό που συνηχεί όμορφα με τη λέξη "βρωμόλογα" και κάνει την Μέρκελ να βγάζει φλύκταινες στο άκουσμά του (είναι ποτέ δυνατόν να δανείζεται η αρία γερμανική φυλή με το ίδιο επιτόκιο με τους παρακατιανούς;).
Πώς θα το πάρουμε; Με ωμό, μαφιόζικο εκβιασμό: κύριοι, ή εκδίδετε ευρωομόλογο ώστε όλες οι χώρες να εξυπηρετούν το δημόσιο χρέος με το ίδιο κόστος (επιτόκιο), ή μετατρέπουμε μόνοι μας τα εθνικά ομόλογα σε ευρω-ομόλογα με τη μονομερή αναδιαπραγμάτευση των επιτοκίων στο ύψος του μέσου όρου των αντίστοιχων ευρωπαϊκών επιτοκίων. Αυτή θα ήταν μια τίμια και αξιόπιστη πρόταση αναδιάρθρωση του χρέους.

Καρκατζέλια και βερβελούδες!...

Ή κατουρλήδες, σκαντζάρια, τζόγιες, τσιλικρωτά, σταχτοπάτηδες, κολοβελόνηδες, καψιούρηδες - ή ακόμα και ντιντήδες! Είναι αυτοί που όλο το χρόνο ζούν κάτω από τη γη προσπαθώντας να κόψουν το δέντρο της γης -αυτό που στηρίζει τον κόσμο- και ξεπροβάλλον, κατά την παράδοσή μας, τα Χριστούγεννα για να φέρουν αναστάτωση στους νοικοκυραίους, να πειράξουν τους σοβαρούς, να δουλέψουν τους πειθαρχημένους, να ανακατέψουν τους τακτοποιημένους.
Τώρα, ο καθένας μας, ανάλογα με τις εμπειρίες του και τον τρόπο σκέψης, θα μπορούσε να συμπεριλάβει στους καλικαντζαραίους την Άνγκελα (παρ' όλο το αποπροσανατολιστικό της όνομα), τους κερδοσκόπους, τον Μαζί-τα-Φάγαμε (ως Νο2 αρχηγό Μανδρακούκο), τον Κουρασμένο, τον "Δρακουμέλ", τους μπαχαλάκηδες, τον Φαήλο (λόγω επικαιρότητας), τους ραδιοαρβυλιώτες, τη συντακτική ομάδα του fimotro - ή ακόμα και τον ίδιο του τον εαυτό, αρκεί να έχει προσπαθήσει σοβαρά να φέρει τα πάνω-κάτω. Δεν ξέρω αν τα Φώτα ο τουρλόπαπας θα τους διώξει με την αγιαστούρα του - σημασία έχει ότι χωρίς αυτούς η ζωή θα ήταν περισσότερο βαρετή και λιγότερο ενδιαφέρουσα.
Έτσι λοιπόν, με μια μικρή αναφορά στα φανταστικά ή μη αυτά πλάσματα, είπαμε να αποχαιρετήσουμε τον γέρο χρόνο - και ελπίζουμε ότι κάποτε θα θυμόμαστε όλα αυτά που συνέβησαν φέτος και θα γελάμε (κατά τη ρήση του Αρκά).
Να ευχηθούμε Χρόνια Πολλά σε όσους γιορτάζουν σήμερα παραμονή (οσίας Μελάνης, μην ξεχνιόμαστε), στους Βασίληδες και Βασιλικές αύριο ανήμερα στη μνήμη του ορίτζιναλ Άγιου Βασίλη (και όχι του Santa Claus που χωνεύει πίνοντας κόκα-κόλα), να βάλουμε μια αγριοκρεμμύδα στην πόρτα και να σπάσουμε ένα ρόδι για γούρι με την έλευση του νέου έτους και.... του χρόνου εδώ είμαστε πάλι!
Καλή Χρονιά!