Ένα υπέροχο (εκλογικό) αποτέλεσμα...!

Mόνο ανώτερη δύναμη με υψηλή αίσθηση του χιούμορ θα μπορούσε να συμβάλει για τη διαμόρφωση του εκλογικού αποτελέσματος της μάλλον ιστορικής (θα φανεί στο μέλλον) 6ης Μαϊου. Έτσι, ο κυρίαρχος λαός μάλλον ευεργέτησε τα λεγόμενα "μνημονιακά" κόμματα, αφού τους έδωσε τέλειο άλλοθι για να αποφύγουν τη συγκρότηση μιας νέας (μνημονιακής) κυβέρνησης με ισχνή πλειοψηφία, στερώντας και την ευκαιρία σε όλα τα υπόλοιπα κόμματα να στήσουν ένα πραγματικό πάρτυ στην πλάτη τους. Έπειτα, έφερε πανηγυρικά στη Βουλή τη Χρυσή Αυγή, με σταθερά μάλιστα ποσοστά πανελλαδικά, η οποία πρακτικά στερεί 21 έδρες από το σύνολο, αφού όλοι οι υπόλοιποι την αποφεύγουν όπως ο διάολος το λιβάνι. Έτσι, το Κοινοβούλιο απέκτησε ακόμα ένα ανάδελφο κόμμα μετά το ΚΚΕ, αφού όπως ορθά γράφτηκε, τους μεν δεν τους θέλει κανείς, οι δε δεν συνεργάζονται με κανέναν, και οι οποίοι στερούν 47 έδρες στο σύνολο. Στον αντίποδα, οι ψηφοφόροι επιβράβευσαν με ένα ανάλογο (αν και μικρότερο) ποσοστό τη ΔΗ.ΜΑΡ. που περιέργως την θέλουν όλοι και μιλάει (καταρχάς) με όλους και φαίνεται ότι στον πρόεδρό της θέλουν να φορτώσουν την πρωθυπουργία, κι ας ήρθε το κόμμα αυτό τελευταίο στη σειρά κατάταξης! Και έμειναν οι δύο προεκλογικοί συνομιλητές, το αταίριαστο ζευγάρι που ενώνει το αντιμνημονιακό μένος, οι εκ των νικητών των εκλογών που εκπροσωπούν το 1/3 του εκλογικού σώματος. Οι οποίοι, βέβαια, μετεκλογικά διαπίστωσαν ότι τους χωρίζουν πολύ περισσότερα. Όπως και να'χει, στα δύο αυτά κόμματα και ιδίως στον ΣΥΡΙΖΑ δόθηκε ένα ανέλπιστο δώρο, το οποίο συνδυάζει την εκρηκτική άνοδο των ποσοστών του, με την αδυναμία εκπλήρωσης του ονείρου για την αριστερή διακυβέρνηση, ακόμα κι αν έπρεπε να κατέβουν στη Βουλή 500.000 άνθρωποι.
Με το αποτέλεσμα αυτό ο κυρίαρχος λαός έδωσε λόγο, ρόλο και ευθύνη σε όλα ανεξαιρέτως τα κόμματα της Βουλής, ενώ έδωσε βάσιμες ελπίδες για το μέλλον (ή και έδειξε την οδό της συνεργασίας) σε 4 ακόμα σχηματισμούς εκτός Βουλής. Το σημαντικότερο, όμως, έδειξε ότι η κάθε ψήφος έχει ξεχωριστή δύναμη, αφού είναι σίγουρο ότι έθεσε και πολλούς ψηφοφόρους της Κυριακής προ των ευθυνών τους, με βάση και τις τρέχουσες μετεκλογικές εξελίξεις. Και ένα ακόμα αξιόλογο και πρωτόγνωρο στοιχείο ήταν ότι τα κόμματα εκτός Βουλής συγκέντρωσαν ποσοστό μεγαλύτερο από το πρώτο κόμμα, ενώ σε συνδυασμό με την πολύ μεγάλη αποχή φαίνεται ότι εκείνοι που εκπροσωπούνται στη Βουλή αποτελούν μόλις το 45% του εκλογικού σώματος...
Εάν τελικά οδηγηθούμε σε νέες εκλογές, ας σκεφτούμε ακόμα ένα ενδεχόμενο, που μετά βεβαιότητας θα... αποτελειώσει τους εταίρους και πιστωτές μας: Κάθε ένα κόμμα από τα 32 να πάρει ελαφρώς κάτω από το όριο του 3% και μόνο ένα από αυτά (ένα στην τύχη, ας πούμε) να πάρει ελαφρώς πάνω από 3% και κατά συνέπεια το σύνολο των εδρών! Όσον αφορά το μπόνους των 50 εδρών είναι προφανές ότι αυτή η ρύθμιση θα πρέπει να τροποποιηθεί και σε κάθε περίπτωση να εξανεμίζεται ανάλογα με το ποσοστό του πρώτου κόμματος και τη διαφορά από το δεύτερο (π.χ. να εξαλείφεται όταν το πρώτο κόμμα έχει ποσοστό <20%, αλλά να δίδεται ένα μπόνους π.χ. 20 εδρών όταν το ποσοστό είναι >40%).
Τέλος, για την περίπτωση που αποκτήσουμε Οικουμενική Κυβέρνηση Ειδικού Σκοπού (και Ειδικών Ικανοτήτων), εκτός της απλής αναλογικής που λογικά θα ζητηθεί, έχω μερικές ακόμα σχετικές προτάσεις: Να μειωθεί άμεσα ο αριθμός των βουλευτών σε 200, να καθιερωθεί ότι σε κάθε επαναληπτική εκλογική αναμέτρηση ή σε περίπτωση πρόωρων εκλογών η κρατική επιχορήγηση των κομμάτων θα περικόπτεται κατά 50% και να καθιερωθεί ως υποχρεωτική (με λογικές συνέπειες) η συμμετοχή των ψηφοφόρων, για να μην πηγαίνουν τα ολοένα και πιο λιγοστά χρήματα των ελλήνων φορολογούμενων πέρα για πέρα χαμένα...

Ψαλιδίζοντας τα... χρέη των ιδιωτών!

Πολύς λόγος έγινε τελευταία για την πιθανότητα και δυνατότητα κουρέματος των δανείων των νοικοκυριών και επιχειρήσεων (στεγαστικά, καταναλωτικά, επιχειρηματικά). Αρχικά ο νυν Υπ.Οικ. αρνήθηκε σχεδόν μετά βδελυγμίας τη δυνατότητα κρατικής παρέμβασης στο ζήτημα αυτό, αφού όπως ξέρουν και οι πέτρες, με τις ρυθμίσεις του νόμου Κατσέλη (και ίσως σύντομα και της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου του Κουτρουμάνη) οι ιδιώτες μπορούν να πάρουν την οδό της δικαιοσύνης. Κι αν ρωτάτε, γιατί το Κράτος αποτάσσεται τη νομοθετική παρέμβαση στα δάνεια των ιδιωτών, ενώ με νομοθετικές παρεμβάσεις κρατά ζωντανό το τραπεζικό σύστημα, πότε με τα πακέτα των 28 δισ., πότε με το φθηνό χρήμα μέσω ΕΚΤ και πότε με την ανακεφαλαιοποίηση του PSI, η απάντηση είναι γνωστή: καμία σύγχρονη δυτική κοινωνία δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς ισχυρό τραπεζικό σύστημα.
Ακολούθησε μετά το ΚΚΕ που κατέθεσε συγκεκριμένο σχέδιο νόμου για διαγραφή των τόκων και του 50% της οφειλής στα υπερχρεωμένα νοικοκυριά. Και ευθύς, το τρισκατάρατο ΔΝΤ είπε κάτι παρόμοιο: "κουρέψτε τα δάνεια των ιδιωτών για να έρθει η ανάπτυξη", κατά το παράδειγμα των ΗΠΑ και της Ισλανδίας. Και ευτυχώς που το ΚΚΕ τους πρόλαβε, γιατί διαφορετικά αποκλείεται να προσχωρούσε σε θέση του ΔΝΤ!
Ανάμεσα σε όλα αυτά, αναμένεται σήμερα η επίσημη και πολυαναμενόμενη προκήρυξη των εκλογών. Ενδιαφέρον θα είχαν αλήθεια οι θέσεις των κομμάτων στο παραπάνω ζήτημα, που θα έπρεπε να ενδιαφέρει πολύ περισσότερους ψηφοφόρους απ' ό,τι το Μνημόνιο και τα χρέη / ελλείμματα του Δημοσίου. Λες και το Δημόσιο είναι κάτι ξένο και όχι το άθροισμα εκείνων που πληρώνουν σε αυτό (σχεδόν όλοι) και εισπράττουν από αυτό (κάπως λιγότεροι).
Και είδαμε παραπάνω τις θέσεις του ΠΑΣΟΚ διά του τέως και νυν Υπ.Οικ., και του ΚΚΕ. Ίσως να είναι κάπως ακραίες οι δύο θέσεις, αφού με τη μία απειλείται η κατάρρευση ακόμα περισσότερων νοικοκυριών και επιχειρήσεων, και από την άλλη των οπωσδήποτε απαραίτητων πιστωτικών ιδρυμάτων.
Να λοιπόν μια ενδιάμεση και πιο ρεατιστική πρόταση, που εύχομαι κάποιος υποψήφιος συνδυασμός να την υιοθετήσει ή και να την βελτιώσει: Σε πρώτη φάση, με νόμο, διάταγμα, πράξη νομοθετικού περιεχομένου ή ό,τι άλλο, να εφαρμοστεί ένα πρώτο "κούρεμα" στα χρέη όλων των ιδιωτών που αντιστοιχούν σε τόκους και πανωτόκια που έχουν προκύψει από τη διαφορά μεταξύ του νόμιμου επιτοκίου (όπως έχει προσδιοριστεί στην απόφαση 1219/2001 του Άρειου Πάγου) και του επιβληθέντος επιτοκίου. Η αναδρομικότητα των ρυθμίσεων θα μπορούσε να καλύψει 5 ή 10 έτη ή από την ψήφιση μέχρι το 2001. Δηλ. θα μπορούσαν να γίνουν σενάρια σχετικά με τις επιπτώσεις στις Τράπεζες, ανάλογα με την αναδρομικότητα της ρύθμισης. Μάλιστα, θα μπορούσε να γίνει και επιστροφή ή συμψηφισμός των παράνομα καταβληθέντων ποσών από τους ιδιώτες στις Τράπεζες και μάλιστα εντόκως! Μετά από την υλοποίηση μιας τέτοιας ρύθμισης και ανάλογα με τις αντοχές του τραπεζικού συστήματος και το μέγεθος της θετικής επίπτωσης στην πραγματική οικονομία, θα μπορούσε να μελετηθεί η επιβολή επιπλέον κουρέματος σε ορισμένες κατηγορίες οφειλετών.

Φορολογικά νόμιμο και... ηθικό!...

Για να είμαστε ακριβοδίκαιοι, εν όψει προεκλογικής περιόδου η συζήτηση θα πρέπει μάλλον να αρχίσει να τοποθετείται στη σωστή της βάση (που κατά την ταπεινή μας άποψη είναι: καθιέρωση νέου απλοποιημένου φορολογικού συστήματος, με πρακτικούς, ρεαλιστικούς και δίκαιους τρόπους καταπολέμησης της φοροδιαφυγής, σταθερού για τουλάχιστον 5 ή και 10 χρόνια). Γράφαμε χθες για την περίπτωση «υποψήφιου τσάρου οικονομίας», ή αλλιώς ενός φορολογούμενου, ο οποίος σύμφωνα με την φορολογική του δήλωση είχε εισοδήματα το έτος 2010 από ελευθέρια επαγγέλματα και ακίνητα. Ας το δούμε έτσι, δηλ. ως περίπτωση, για να δούμε ταυτόχρονα αν και πού χρειάζονται βελτιώσεις στον ισχύοντα ΚΦΕ.

Καταρχάς να σημειώσουμε ότι σύμφωνα με το άρθρο 85 ΚΦΕ (Φορολογικό απόρρητο) προβλέπεται ήδη από το 1994 (και παλαιότερα) η δημοσίευση καταλόγων φορολογούμενων με συγκεκριμένα στοιχεία, στα οποία περιλαμβάνονται και τα εισοδήματα, καθώς και ο οφειλόμενος φόρος, από ελεύθερα επαγγέλματα, εμπορικές δραστηριότητες κ.λπ. Η ανάρτηση αυτών στο Διαδίκτυο με μαζικό τρόπο προσέκρουσε σε (τεχνικές) αντιρρήσεις της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων (Γνδτ ΑΠΔ 1/2011), αν και για δημόσια πρόσωπα, προσωπικά θεωρώ ότι πρέπει να υπάρχει απόλυτη διαφάνεια στα φορολογικά ζητήματα.

Ας πάμε, όμως, στη συγκεκριμένη περίπτωση: πράγματι, υπάρχει τελικά αντιστοιχία μεταξύ υποχρεωτικών εισφορών (ΟΑΕΕ) και τρίμηνης περιόδου λειτουργίας ατομικής επιχείρησης. Το πρόβλημα αφορά πλέον τον φορέα που καταβάλλει 7.500 ευρώ μηνιαίως χωρίς τον ΦΠΑ στον υπόχρεο (3Χ7500 = 22.500 ευρώ), ιδίως δε αν ο εν λόγω φορέας χρωστάει χρήματα στους εργαζόμενούς του και προσπαθεί να απαλλαγεί ή να ρυθμίσει τα χρέη και δάνειά του στις Τράπεζες, το ΙΚΑ κ.λπ. Αυτό ισχύει για οποιονδήποτε «φορέα», δηλ. Κόμμα, Κίνημα, ΜΚΟ, ΔΕΚΟ, Μέσο Μαζικής Ενημέρωσης κ.λπ με παχυλές αμοιβές στελεχών από τη μια και χρέη σε εργαζόμενους και ασφαλιστικούς φορείς από την άλλη.

Ένας άλλος προβληματισμός είναι στο κατά πόσο μπορούν να μαζευτούν επαγγελματικές δαπάνες 14.000 ευρώ σε 3 μόλις μήνες. Ούτε αγορά παγίων το δικαιολογεί (αφού θα έπρεπε να γίνονται αποσβέσεις), ούτε ταξίδια, ούτε επαγγελματικά γεύματα και δείπνα, παρά μόνο η απασχόληση προσωπικού, έμμισθου ή με συμβάσεις έργου. Στην δεύτερη περίπτωση, βέβαια, θα πρέπει να υπάρχουν συμβάσεις κατατιθεμένες στην Εφορία κ.λπ. Γενικά είναι σχετικά απίθανο κάποιος να απασχολεί τόσα πολλά άτομα, και η συνήθης πρακτική στην πιάτσα είναι να μοιράζονται αμοιβές σε άτομα κάτω του αφορολόγητου. Αυτό είναι φοροτεχνικά νόμιμο, εφόσον όμως τα καθαρά κέρδη ξεπερνούν τον συντελεστή καθαρού κέρδους (ΜΣΣΚ) που αντιστοιχεί στο εν λόγω επάγγελμα (50%).

Αντιπαρέρχομαι το σχόλιο του fimotro για «κοτέτσι» και πολυτελή οικία, αφού τελικά τα 800 περίπου ευρώ εισπραχθέντων ενοικίων αντιστοιχούν στο 50% του ενοικίου από ένα μόνο μήνα για ένα πολύ μικρό σπίτι!.. 

Και το σημαντικότερο, θα πρέπει να διερευνηθεί εάν οι έχοντες εισοδήματα από εργασία στο εξωτερικό οφείλουν να τα δηλώνουν στους κατάλληλους κωδικούς, μαζί με τους καταβληθέντες στο εξωτερικό φόρους, προκειμένου να συμμετάσχουν μαζί με τους υπόλοιπους στην καταβολή έκτακτης εισφοράς αλληλεγγύης. Αυτό είναι τεράστιο ζήτημα είτε πρόκειται για όσους θα έρθουν από το εξωτερικό να μας «σώσουν» στο μέλλον, είτε για νέους που αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν για μια καλύτερη τύχη. Θυμίζουμε ότι έκτακτη εισφορά πλήρωσαν ακόμα και εισοδήματα αυτοτελώς φορολογηθέντα, εφ’ όσον το συνολικό εισόδημα ήταν >12.000 ευρώ

Και ας μην ξεχνάμε ότι λάθη γίνονται από όλους μας, συμπεριλαμβανομένων και ημών για τις εσφαλμένες εκτιμήσεις και εικασίες μας. Όμως με την οικονομική κρίση, την απαξίωση για την ανικανότητα / αναποτελεσματικότητα των πολιτικών, και τα κατά συρροή και κατ’ εξακολούθησιν «άδικα αλλά αναγκαία φορολογικά μέτρα», η (κατα)κριτική διάθεση είναι πιο έντονη από πότε. Θυμίζουμε και συμβουλεύουμε ταυτόχρονα, ότι υπάρχουν και οι τροποποιητικές δηλώσεις (δημόσιες, εισοδήματος, ΦΠΑ κλπ)...

Τέλος, η συζήτηση για το νέο φορολογικό θα πρέπει κάποια στιγμή να επικεντρωθεί στο κατά πόσο είναι δίκαιο, ηθικό και αποτελεσματικό να καθιερωθεί ενιαίος συντελεστής 15% για τις εταιρείες (και τους ελεύθερους επαγγελματίες και ατομικές επιχειρήσεις ίσως), ενώ για τα υπόλοιπα φυσικά πρόσωπα (μισθωτοί, συνταξιούχοι) να ισχύουν συντελεστές μέχρι 40%.

Περί εκκαθαριστικού οικ.έτους 2011, υποψήφιου τσάρου Οικονομίας...

Σχετικά με το εκκαθαριστικό που δημοσιεύτηκε λίγο νωρίτερα σήμερα στο blog fimotro, για τον υποψήφιο τσάρο, θα πρέπει να σχολιάσουμε επίσης τα εξής:

1) Τα καθαρά κέρδη από το ελεύθερο επάγγελμα αντιστοιχούν στο 37% του συνολικού τζίρου (που είναι 22.500 ευρώ ή 1875 ευρώ μηνιαίως). Υπενθυμίζουμε ότι ο ΜΣΣΚ για τους οικονομολόγους, αναλυτές κ.λπ (αν υποθέσουμε ότι αυτό είναι το «ελεύθερο επάγγελμα» που αντιστοιχεί στον εν λόγω φορολογούμενο) είναι 50%... Α, μην είστε κακοπροαίρετοι: σίγουρα η περίπτωση εντάσσεται σε κάποια των εξαιρέσεων, για να μην πάει με εξωλογιστικό προσδιορισμό

2) Οι (υποχρεωτικές) εισφορές σε ασφαλιστικά ταμεία είναι ιδιαίτερα χαμηλές (642,13 ευρώ). Θα υπέθετε κανείς ότι αυτές αντιστοιχούν σε εισφορές ενός διμήνου στον ΟΑΕΕ. Δηλαδή, είτε το επάγγελμα «άνοιξε» για ένα δίμηνο για να μπορέσουν να εισπραχθούν τα 22.500 ευρώ, ή ο υπόχρεος χρωστάει τους υπόλοιπους 10 μήνες... Βέβαια, στην πρώτη περίπτωση, είναι απορίας άξιον πού βρέθηκαν επαγγελματικές δαπάνες ίσες με 22.500 - 8.364 = 14.136 ευρώ για ένα μόλις δίμηνο λειτουργίας της επιχείρησης

3) Μπορεί οι (υποχρεωτικές) εισφορές στο ΟΑΕΕ να είναι πενιχρές, αλλά υπάρχει τουλάχιστον ιδιωτική ασφάλιση, που με βάση την έκπτωση από τον φόρο (20%) υπολογίζεται σε 1.706,30 ευρώ. Το 80% αυτών αφαιρέστε το και από το διαθέσιμο εισόδημα..

4) Και αφαιρέστε από το διαθέσιμο εισόδημα και τις οικογενειακές αποδείξεις, οι οποίες πρέπει να ήταν περισσότερες από 10.000 ευρώ. Βέβαια, με φορολογητέο εισόδημα 8.595 ευρώ, η δήλωση αποδείξεων ήταν περιττή...

5) Και αν εσείς, αγαπητοί αναγνώστες, συγκαταλέγεστε στη χαρούμενη τάξη που πλήρωσε ή ήταν υπόχρεη έκτακτης εισφοράς αλληλεγγύης (εισοδήματα >12.000 ευρώ), θυμηθείτε ότι ο εν λόγω φορολογούμενος δεν έδωσε τελικά σέντσι τσακιστό!

Ευτυχώς όμως που υπάρχει και αυτή η χαρούμενη τάξη, γιατί αλλιώς τα έσοδα του κράτους θα ήταν λίγο πάνω-λίγο κάτω από το μηδέν....

Ο Υπουργός των Οικονομικών... φαντάρος!

Τη σημερινή ηλιόλουστη και ζεστή μέρα συνοδεύουν ορισμένα καλά οικονομικά νέα: Γράφαμε τις προάλλες ότι περιμένουμε να δούμε τις δημοσιονομικές προσαρμογές του Υπ.Οικ. για το έλλειμμα του 2011 (που σε ταμειακή βάση έφτασε το 11,6%), και πράγματι, με την εγκαινίαση νέου τρόπου παρουσίασης των στοιχείων για τη Γεν.Κυβέρνηση από το Υπ.Οικ. για τον Ιανουάριο 2012, προκύπτει ότι:

• το έλλειμμα του 2011 έκλεισε στο 9,2% του ΑΕΠ (19,9 δισ.), που σημαίνει μείωση 6,5 μονάδων σε δύο χρόνια (με αντίστοιχη μείωση του ΑΕΠ σωρευτικά 7% και διπλασιασμό της ανεργίας)
• τον Ιανουάριο είχαμε πλεόνασμα 2 δισ. στη Γεν.Κυβέρνηση, αφού όλοι οι επιμέρους φορείς (Κράτος, Δήμοι, Νοσοκομεία κ.λπ), ήταν πλεονεσματικοί

Αυτά, μαζί με την έγκριση των 39,4 δισ., την επικείμενη αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών 5,87 δισ., την αναβάθμιση από την Fitch και την πτώση των σπρεντ - και της άνοιξης συμπεριλαμβανομένης- ίσως κατ' αρχάς αρκούν για να αρχίσει να πνέει ένα αεράκι, μια αύρα βρε αδελφέ, αισιοδοξίας στη χώρα μας. Αναγκαία, γιατί οι πάντες όλοι έχουν φτάσει στα όριά τους. Όχι, βέβαια, όλοι, γιατί πολύ περισσότεροι απ' όσοι νομίζουμε, έχουν στην άκρη τις καβάντζες τους και τρώνε από τα έτοιμα ή και τα κλεμμένα. Για παράδειγμα, 40.000 μαϊμού συντάξεις πιστοποιήθηκε χθες ότι δίνονταν σε μη δικαιούχους - ποσά τα οποία τελικά χρηματοδοτήθηκαν από τις περικοπές των γνήσιων συνταξιούχων! Μαζί με τα επίσης χιλιάδες μαϊμού επιδόματα, δεν είναι ν' απορεί κανείς γιατί μας λέν και... μπανανία!

Τώρα, αν με την άρτι αφιχθείσα άνοιξη, κάποιοι από εμάς έχουμε την εντύπωση ότι, "κάτι είχαμε να κάνουμε αυτές τις μέρες", ίσως αυτό να ήταν οι φορολογικές δηλώσεις (οι μη μισθωτοί). Κάποτε οι προθεσμίες "έτρεχαν" από αρχές Μαρτίου, για να πάρουν διαδοχικές παρατάσεις, αλλά αν κάποιος περίμενε επιστροφή φόρου, την έκανε γρήγορα ηλεκτρονικά, για να εισπράξει και γρήγορα. 

Όμως, φέτος η καλή μας κυβέρνηση, πήγε την προθεσμία μια και καλή στις 15/6 (πώς να τους προσάψεις τώρα καθυστερήσεις), αφήνοντας τη χαρά του "ανοίγματος" της ηλεκτρονικής υποβολής δηλώσεων στους επόμενους, γιατί με τη μείωση του αφορολόγητου, την κατάργηση των φοροαπαλλαγών, και τα καινούρια τεκμήρια (αλίμονο στις πολύτεκνες οικογένειες - ελπίζω όχι της φωτογραφίας), οι περισσότεροι θα δούνε τον Υπουργό (Οικονομικών) φαντάρο!

Είχε κι ο... τρελάρας τα δίκια του!...

Μέσα στη γενική ευφορία που έφερε η ανέλπιστη επιτυχία (;) του PSI plus (συμπεριλαμβανομένου του χαρακτηρισμού του ως "πιστωτικού γεγονότος" που κάποτες η σκέψη του μόνο έφερνε ρίγη ανατριχίλας στα οικονομικά επιτελεία, λόγω των ασφαλίστρων κινδύνου), στα "ψιλά" πέρασαν ορισμένες οικονομικές ειδήσεις, όπως:

• η ύφεση "βάθυνε" κι άλλο φτάνοντας το 7,5% στο τελευταίο τρίμηνο του 2011 και στο 6,95% στο σύνολο του 2011 (ΑΕΠ: 215 δισ.ευρώ)
• το ταμειακό έλλειμμα της Γεν.Κυβέρνησης έφτασε τα 24,9 δισ.ευρώ (ή 11,6% του ΑΕΠ) το 2011 και αναμένουμε να δούμε εάν θα φτάσει τον στόχο του 9% με τις μεταφορές ποσών από τους πρώτους και τελευταίους μήνες, και τον δημοσιονομικό χειρισμό των πληρωμών των οφειλών νοσοκομείων 4,1 δισ. σε (κουρεμένα) ομόλογα

Αλλά ο τίτλος της σημερινής μας αναφοράς έχει να κάνει με τον απερχόμενο καμικάζι πρόεδρο του συγκυβερνώντος κόμματος. Όχι τόσο επειδή με την καταστροφική του ιδέα για δημοψήφισμα (αδιάφορη ωστόσο η αντίστοιχη προερχόμενη από την Ιρλανδία) αυτοκτόνησε πολιτικά, κατά την κρατούσα άποψη. Και παρόλο που το δημοψήφισμα ήταν απόρροια των επεισοδίων και της ματαίωσης πολλών παρελάσεων στις 28/10, τότε δηλ. που είχε πραγματοποιηθεί η λυτρωτική σήμερα, αλλά επίσης καταστροφική και προδοτική τότε, συμφωνία για το PSI Plus. Κι από εδώ εξάλλου επιχειρηματολογούσαμε τότε ότι προτιμότερο ήταν το πρώτο PSI, με το κούρεμα κατά 21%, αλλά αυτά είναι ψύλλοι στ' άχυρα.
Αλλά κυρίως σχετικά με το γιατί μπήκαμε στο ΔΝΤ και στο PSI (ή στο Μνημόνιο 1 και 2 αντίστοιχα). Όλοι ξέρουν γιατί: λόγω του "λεφτά υπάρχουν", των αδικαιολόγητων καθυστερήσεων στη λήψη μέτρων, στο μη δανεισμό όλων των απαραίτητων δανεικών μπαμ και κάτω αρχές του 2010, στην τεχνητή διόγκωση του ελλείμματος, αφού ακόμα κι αν δηλώνονταν αυτό 9,99% τα σπρεντ δεν θα ανέβαιναν κ.λπ. Όμως αν δούμε προσεχτικά τα τελευταία τριμηνιαία στοιχεία για το ΑΕΠ από το 2008 μέχρι σήμερα, θα παρατηρήσουμε ότι:

• μέχρι και τον Σεπτέμβριο του 2007 (εκλογές είχαμε τότε), η ανάπτυξη έτρεχε με 3,7%, ενώ στη συνέχεια έκανε απότομη βουτιά 3,0 με 3,5 μονάδων, μην ξεπερνώντας το +0,5% επί 12 μήνες.
• από το τελευταίο τρίμηνο του 2008 η ισχνή ανάπτυξη έγινε ύφεση (-1,3%), η οποία βάθυνε μέχρι και στο -4,4% στο πρώτο εννιάμηνο του 2009, με ταυτόχρονη εκτίναξη του κρατικού ελλείμματος στο 10% (για να υιοθετήσω τη συνωμοσιολογική εκδοχή). Κι αυτό εν μέσω προεκλογικού μοιράσματος χρημάτων, προσλήψεων, αποζημιώσεων σε αγρότες λόγω κινητοποιήσεων, πακέτου 28 δισ. για τις τράπεζες κ.λπ
• η ύφεση ανακόπηκε στο τελευταίο τρίμηνο του 2009 (-0,8%), γυρνώντας σε ελαφρώς θετικό πρόσημο στο πρώτο τρίμηνο του 2010 (0,4%) και επιστρέφοντας σε ήπια ύφεση στις αρχές του πρώτου Μνημονίου (-0,7%). Πρόκειται για το πρώτο κρίσιμο εξάμηνο-εννιάμηνο των καθυστερήσεων, που ναι μεν έφερε το Μνημόνιο 1, διέκοψε όμως και την προηγούμενα βαθιά ύφεση (γι' αυτό λέμε ότι είχε κι ο...GAP τα δίκια του).
• μόλις άρχισαν οι πρώτες οριζόντιες περικοπές του Μνημονίου 1, η ύφεση βάθυνε απότομα στο -4,6%, ενώ με τις δεύτερες (λόγω Μεσοπρόθεσμου) πήγε στο απώτατο -8,6% κατά τα τελευταίο τρίμηνο του 2010.

Τι σημασία έχουν αυτά, θα πει κανείς. Κι όμως, είμαστε στα πρόθυρα προεκλογικής περιόδου, και όλοι, λογικά, θα δώσουν αγώνα μέχρι εσχάτων για όσο το δυνατόν καλύτερες επιδόσεις: η αριστερά για μεγαλύτερη πίτα από την κρατική επιχορήγηση. Το κόμμα της "ανάπτυξης" για περισσότερους υπουργούς στη νέα κυβέρνηση (που θα μοιράσει και τα περισσότερα χρήματα του ΕΣΠΑ με συνοπτικές διαδικασίες, αξιοκρατικά όπως πάντα). Sorry, για την αυτοδυναμία, ήθελα να πω. Οι μικροί και ανεξάρτητοι για να μπούνε στη Βουλή. Οι κατ' επάγγελμα σωτήρες της χώρας για να πάρουν το αίμα τους πίσω, πριονίζοντας αυτοί την καρέκλα της νέας κυβέρνησης. Μόνο τους εκπροσώπους της συμπαθητικής υπεκφυγής βλέπω να είναι χαρούμενοι αν διαψευσθούν οι δημοσκοπήσεις. Αν και η... τιμωρία τους θα είναι να μην διαψευσθούν!

Ουκ επ' άρτω μόνω ζήσεται άνθρωπος

Χαζεύοντας από το παράθυρο την ποτιστική βροχούλα των τελευταίων ημερών, και αναμοχλεύοντας στον νου μου τη διαπίστωση ενός φίλου γιατρού και αγρότη (ότι φέτος που έκανε χειμώνα από τα παλιά, δέντρα και φυτά ξεκουράστηκαν για τα καλά), σκέφτομαι πόσους τόνους πετρέλαιο (και πόσα χιλιάρικα αντίστοιχα) χρειάζεται μια οικογένεια στη Φλώρινα, που ζει τον βαρύτερο χειμώνα ίσως όλων των εποχών (παρ' όλο που οι εισπράξεις από ΦΠΑ και ΕΦΚ πετρελαιοειδών ήταν μειωμένες κατά 11% φέτος τον Γενάρη σε σχέση με τον σαφώς ηπιότερο περσινό Γενάρη, σύμφωνα με τα δημοσιευμένα στοιχεία του Υπ.Οικ.). Σκέφτομαι επίσης αν παράγουν καθόλου ρεύμα τα κάθε είδους φωτοβολταϊκά (στις ταράτσες, στα χωράφια, στις βουνοκορφές) τέτοιες μέρες βροχερές. Γιατί ο ηλιακός θερμοσίφωνας στο σπίτι βγάζει πιο κρύο νερό από του δικτύου. 

Ένας χειμώνας σαν τον φετινό και η διάθεση εισοδήματος πολύ μεγαλύτερου από το 10%, που είναι το όριο για την "ένδεια καυσίμων", ίσως είναι και ένας από τους λόγους που το "κίνημα" απευθείας από τον παραγωγό βρίσκει μεγάλη ανταπόκριση στα κατάλληλα πάντα (μη ευπαθή) αγροτικά είδη (πατάτες, λάδι, αλεύρι, ρύζι, όσπρια κ.λπ).  Βέβαια, η Εκκλησία μάς διδάσκει ότι ο άνθρωπος για να ζήσει δεν χρειάζεται μόνο την τροφή. Μήπως χρειάζεται τάχα μου την αλληλεγγύη, την ελπίδα, την κατανόηση, την αγάπη; Ε-χμ!, καλά είναι και αυτά, αλλά ακόμα καλύτερα είναι τα φωτοβολταϊκά. Περί της προτεινόμενης επένδυσης Φ/Β πάρκου στα καμένα της Πεντέλης ο λόγος. Και όση έκπληξη και απορία προκαλεί η επιθυμία της Εκκλησίας της Ελλάδος να προχωρήσει σε τέτοιου είδους επένδυση σε έναν υπό ανάρρωση (σαν την πατρίδα μας) πνεύμονα πρασίνου μιας τσιμεντούπολης 4 εκατ. κατοίκων (γιατί αυτό είναι η Πεντέλη, ο Υμηττός και η Πάρνηθα), άλλη τόση έκπληξη προκαλεί η σημερινή απάντηση του ΥΠΕΚΑ ότι συναινεί στην υλοποίηση της επένδυσης, εφ' όσον λυθεί το ιδιοκτησιακό. 

Λες και το πρόβλημα είναι να ξεκαθαρίσει εάν η Πεντέλη (για να ακριβολογούμε, τμήμα της) ανήκει στην Εκκλησία ή στο Δημόσιο. Και όχι αν είναι επιτρεπτή και επιθυμητή ηθικά, περιβαλλοντικά, κοινωνικά, νομικά, συνταγματικά και οικονομικά επίσης, μια τέτοιου είδους επένδυση. Για να πιάσω το νομικό στοιχείο, ακόμα είναι σε ισχύ το Ειδικό Χωροταξικό για τις ΑΠΕ, στο άρθρο 17 του οποίου αναφέρεται  ότι η εγκατάσταση ηλιακών συστημάτων δεν θα πρέπει να γίνεται (μεταξύ άλλων) στα ΔΑΣΗ. Η εγκατάσταση Φ/Β είναι επιτρεπτή σε ΔΑΣΙΚΕΣ ΕΚΤΑΣΕΙΣ, αφού προβλέπεται μέχρι στιγμής από τη δασική νομοθεσία και νομολογία (περί επιτρεπτών επεμβάσεων σε δάση και δασικές εκτάσεις), έπειτα από άδεια επέμβασης που εκδίδεται από την αρμόδια Δ/νση Δασών. 

Αλλά, ακόμα και αν βρίσκονταν υποβαθμισμένες γυμνές ή δασικές εκτάσεις στην Πεντέλη (όχι αναδασωτέες), δεν θα ήταν επιτρεπτή μια τέτοια επέμβαση, ακόμα και με την πρόφαση του "θετικού περιβαλλοντικού ισοζυγίου", αφού η Πεντέλη, λόγω της θέσης της στο λεκανοπέδιο Αττικής, θα πρέπει να έχει ένα και μοναδικό σκοπό και προορισμό: "να συμβάλει εις τη διατήρησιν της φυσικής και βιολογικής ισορροπίας ή να εξυπηρετήσει την διαβίωση του ανθρώπου εντός του φυσικού περιβάλλοντος".  Εάν η Εκκλησία επιθυμεί να γίνει παραγωγός ή και εξαγωγέας ηλιακής ενέργειας (όσο αυτή είναι ακόμα ελκυστική, λόγω της ευνοϊκής τιμής αγοράς από τη ΔΕΗ), μπορεί να αξιοποιήσει άλλες καταλληλότερες εκτάσεις. Για τα ιερά Φ/Β της Πεντέλης, λοιπόν, ανεπιφύλακτα λέμε: Μη γένοιτο!