Από τη δημιουργική λογιστική στη δημιουργική... ασάφεια!

Μόνο στη χώρα που άνθισε η φιλοσοφία θα ταίριαζε μια τέτοια συμφωνία (του Eurogroup) που μόνο λίγων ημερών και επιδέχεται πολλαπλών συζητήσεων και ερμηνείων εντός και εκτός των τειχών. Οι περισσότεροι μπορούν να είναι ταυτόχρονα ευχαριστημένοι και δυσαρεστημένοι με αυτή, η πλέον πρόσφατη δε συζήτηση έχει να κάνει με το αν πρέπει να κυρωθεί από την ελληνική Βουλή (αδιάφορο τι πράττουν τα Κοινοβούλια των Δανειστών). Η οποία, συζήτηση, σχετίζεται με το φιλοσοφικό, επίσης, ερώτημα του κατά πόσο η εν λόγω συμφωνία αποτελεί μόνο επέκταση της δανειακής Σύμβασης ή και του Μνημονίου, και άρα επαναφέρει μια παλαιότερη διαμάχη σχετικά με το αδιάσπαστο του Μνημονίου και τη δανειακής σύμβασης. Το σίγουρο είναι ότι η συμφωνία απλά παρέχει συμβατικό χρόνο, δηλαδή τρόπον τινά θεσμικό πλαίσιο, στην Κυβέρνηση, και ιδίως στο τραπεζικό σύστημα, ώστε να μην θεωρηθεί ότι βρισκόμαστε εκτός (χρηματοδοτικού) προγράμματος, με ό,τι αυτό συνεπάγεται, κυρίως για το τραπεζικό σύστημα. Είναι προφανές ότι ναι μεν μπορεί να "τρέχει" ο χρόνος της τετράμηνης παράτασης της δανειακής σύμβασης, εκταμίευση, όμως, δεν πρόκειται να γίνει χωρίς θετική αξιολόγηση επί τη βάσει κοινά αποδεκτών μέτρων (λιτότητας). Άλλωστε εξ αρχής υποστήριζε η νεοεκλεγείσα Κυβέρνηση ότι δεν επιθυμούμε να λάβουμε την τελευταία δόση των 7 δισ., αφού σχεδόν εξ ολοκληρού προορίζεται για την αποπληρωμή των ίδιων των δανειστών.
Όπως σωστά έχει ειπωθεί, μόνο στην πράξη θα φανεί αν το Μνημόνιο (η λιτότητα) συνεχίζεται ή όχι. Μέσα από την υλοποίηση καίριων εξαγγελιών για την αύξηση του αφορολόγητου (για όλους), με αντικατάσταση του ΕΝΦΙΑ από τον ΦΜΑΠ, από την αύξηση του κατώτατου μισθού, την επαναπρόσληψη απολυμένων ιδίως από ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες, τη μερική σεισάχθεια για χρέη στο Δημόσιο (100 δόσεις) και τις Τράπεζες και τη λήψη μέτρων για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης.
Πολλά από αυτά είναι μάλιστα και αλληλοσυνδεόμενα και είναι βέβαιο ότι θα συναντήσουν τη λυσσαλέα αντίδραση ορισμένων εκ των πιστωτών, κυρίως των Γερμανών. Και πιο συγκεκριμένα:
Η εκρηκτική αύξηση των ληξιπρόθεσμων οφειλών τα τελευταία χρόνια (με ρυθμό 1,2 δισ/μήνα) δεν οφείλεται, εν μέρει, στην άγρια φορολόγηση των πιο αδύναμων κοινωνικών ομάδων; Είναι δυνατόν ένα ζευγάρι συνταξιούχων με εισόδημα 10.000 ευρώ να πληρώνει φόρο εισοδήματος, χαράτσι-ΕΝΦΙΑ και, ενδεχομένως, δόσεις στεγαστικού δανείου ή ενοίκια; Είναι δυνατόν ένας ελεύθερος επαγγελματίας με ζημίες ή πενιχρά εισοδήματα, λόγω κρίσης, να πληρώνει φόρο εισοδήματος και ασφαλιστικές εισφορές για τεκμαρτά εισοδήματα; Πόσα χρόνια σπουδές στα καλύτερα οικονομικά Πανεπιστήμια χρειάζονται για να καταλάβει κανείς ότι όσοι τα βγάζουν δύσκολα πέρα, θα ικανοποιούν τις υποχρεώσεις τους με μια απόλυτη πλην λογική σειρά προτεραιότητας: διατροφή - στέγαση - εισφορές στο Δημόσιο - υποχρεώσεις στις Τράπεζες. Γιατί άραγε 1 στα 3 δάνεια των τραπεζών βρίσκονται στο κόκκινο;
Πολύς λόγος γίνεται, εξάλλου, για τον κατώτατο μισθό. Ότι η αύξησή του θα προκαλέσει πτώση της ανταγωνιστικότητας και αύξηση της ανεργίας... Τότε όμως, γιατί η μείωση του κατώτατου μισθού δεν έφερε συγκράτηση, αν όχι μείωση, της ανεργίας και αξιοσημείωτη αύξηση της ανταγωνιστικότητας; Μήπως επειδή, απλά, όταν κάποιος δεν μπορεί να ζήσει με τον πολύ χαμηλό κατώτατο μισθό, αναγκάζεται να εργάζεται υπερωρίες (το πιστοποίησε μόλις χθες η ΕΛΣΤΑΤ) ή να κάνει και δεύτερη δουλειά; Μήπως ο κατώτατος μισθός συνδέεται, τελικά, με αύξηση της ανεργίας, αφού πολύ απλά, η μία δουλειά δεν επαρκεί για να επιβιώσει καποιος με σχετική αξιοπρέπεια;
Και μήπως, τελικά, ο ανομολόγητος στόχος (ορισμένων εκ) των πιστωτριών χωρών ήταν η παράκαμψη των ευρωπαϊκών συνθηκών για τις εθνικές αρμοδιότητες άσκησης οικονομικής πολιτικής, η δημιουργία φθηνού εργατικού δυναμικού και η υποτίμηση των αξιών (κινητής και ακίνητης περιουσίας) στη χώρα μας;
Και κάτι τελευταίο: όταν ο αποπληθωρισμός χτύπησε την ευρωζώνη στο σύνολό της, η ΕΚΤ κινητοποιήθηκε άμεσα με το πρόγραμμα ποσοτικής χαλαρωσής. Το γεγονός ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε καθεστώς αποπληθωρισμού (σε όρους αποπληθωριστή ΑΕΠ) ήδη από το τέλος του 2012 δεν ανησύχησε ποτέ κανέναν στην Ε.Ε και την ευρωζώνη. Ούτε, βέβαια, το γεγονός ότι όλα τα προγράμματα προσαρμογής που επιβλήθηκαν μέσω της Τρόικας πέτυχαν μόνο στον περιορισμό του ελλείμματος, απέτυχαν όμως παταγωδώς σε όλους τους άλλους στόχους (χρέος δημόσιο και ιδιωτικό, ΑΕΠ, ανεργία). Γι' αυτήν την αποτυχία ποια αρχή και ποιος θεσμός μπορεί να αποζημιώσει τη χώρα μας;

Συμπληρωματικά μέτρα κατά της...αιθαλομίχλης

Προσπαθώντας σε κλίμα καλοπροαίρετης διάθεσης να συνδράμομε την Κυβέρνηση στις τιτάνιες προσπάθειες που καταβάλει, για την αντιμετώπιση του φαινομένου της αιθαλομίχλης, παραθέτουμε, στη συνέχεια, μια σειρά από συμπληρωματικά μέτρα, ορισμένα από τα οποία θα μπορούσαν οι συμπολίτες μας να υιοθετήσουν ακόμα και εθελοντικά, για την περίπτωση που αρνούνται να συμμορφωθούν στις συστάσεις των αρμόδιων υπουργείων, ως πράξη αντίστασης και ανυπακοής:
1. Απαγόρευση καπνίσματος σε υπαίθριους χώρους, κατά τις ώρες που τα αιωρούμενα σωματίδια ξεπερνούν το όριο συναγερμού. Κατ' εξαίρεση, θα επιτρέπεται στους θεριακλήδες να καπνίζουν σε μαγαζιά, μόνο εφ' όσον σε αυτά χρησιμοποιούνται ξυλόσομπες και τζάκια που ήδη "καπνίζουν".
2.  Αξιοποιώντας οι δικαιούχοι Κοινωνικού Τιμολογίου τη δωρεάν παροχή ρεύματος, θα πρέπει να βγάζουν στα μπαλκόνια ή τις ταράτσες τους κάθε διαθέσιμη συσκευή ανεμιστήρα, την οποία και θα έχουν σε λειτουργία στη μεγαλύτερη δυνατή σκάλα, καθ' όλη τη διάρκεια έξαρσης του φαινομένου
3. Σε περίπτωση που η αξιοποίηση των ανεμιστήρων δεν επαρκεί, ή σε συνδυασμό με τα προαναφερθέντα μέτρα, θεσμοθετείται η δυνατότητα συμμετοχής των εργαζομένων (χωρίς να προσμετράται ως απουσία από την εργασία) σε λιτανείες υπέρ ενισχύσεως των ανέμων, που θα πραγματοποιούνται στις Ενορίες όλης της χώρας.
4. Όσοι μένουν σε πόλεις με ιδιαίτερο πρόβλημα αιθαλομίχλης και σε σπίτια, όπου το μοναδικό μέσο θέρμανσης είναι το τζάκι ή η ξυλόσομπα, δικαιούνται επιπλέον κουπονιών Κοινωνικού - Θερμαντικού Τουρισμού, η χρήση των οποίων θα γίνεται αποκλειστικά σε ημέρες που αναμένεται έξαρση του φαινομένου (Σαβ/κα και αργίες).
5. Δεν θα επιτρέπονται διαδηλώσεις, πορείες κ.λπ κατά τις ημέρες με έξαρση του φαινομένου, προκειμένου να αποφευχθεί η χρήση χημικών από τα ΜΑΤ, η χρήση βομβών μολότοφ, η καύση κάδων σκουπιδιών, καθώς και άλλες ενέργειες που επιβαρύνουν την ήδη βεβαρημένη ατμόσφαιρα
6. Η χρήση τζακιού κατά τις ημέρες συναγερμού θα επιτρέπεται μόνον εφ' όσον αποτελεί το μοναδικό μέσο θέρμανσης και εφ' όσον στον ίδιο χώρο θερμαίνονται πέντε (5) ή περισσότερα άτομα. Ο έλεγχος θα γίνεται με αιφνιδιαστικές επισκέψεις κρατικών υπαλλήλων
7. Η προμήθεια καυσόξυλων θα επιτρέπεται μόνο εφ' όσον ο αγοραστής είναι φορολογικά ενήμερος, ή εφ' όσον έχει ρυθμίσει τις ληξιπρόθεσμες οφειλές του
8. Ο Ενιαίος Φόρος Ακινήτων γίνεται οικολογικός και αναπροσαρμόζεται ανάλογα με την ενεργειακή κλάση και το σύστημα θέρμανσης κάθε ακινήτου. Οι μεγαλύτεροι συντελεστές επιβάλλονται σε ακίνητα χαμηλής ενεργειακής κλάσης με μοναδικό σύστημα θέρμανσης το τζάκι ή τη σόμπα. Η αναπροσαρμογή θα αφορά μόνο τα αστικά κέντρα με έξαρση του φαινομένου

Οι φιλοσοφικές ανησυχίες του κ.Στουρνάρα

Έχει δίκιο ο Υπ.Οικ. όταν υποστηρίζει ότι αυτό που μετράει είναι η επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων (και όλων των επιμέρους δεσμεύσεων που έχουν αναληφθεί με τα Μνημόνια, που τελικά έχουν την ίδια αξία με τους δημοσιονομικούς στόχους αυτούς καθεαυτούς, αν κρίνουμε από τις πρόσφατες εξελίξεις με την αξιολόγηση της τρόικας). Και η επίτευξη αυτή θα πρέπει, προφανώς, να γίνει με κάθε κόστος. Το οποίο μπορεί να σημαίνει αιθαλομίχλη, καθημερινές πυρκαγιές σε σπίτια από τζάκια και θερμαντικά σώματα, φτωχοποίηση της μεσαίας τάξης και ένα μεγάλο κύμα υποβόσκουσας μιζέριας, πιθανότατα καλά κρυμμένο από τα φώτα των ΜΜΕ.
Γιατί αν τα 4 ευρώ ανά τ.μ. (=400 ευρώ για 100 τ.μ. σπίτι) είναι ένας δίκαιος φόρος για τα σπίτια, συνδυαζόμενος μάλιστα με τους "μικρούς" φόρους στα αγροτεμάχια και τα χωράφια και τα κάθε λογής τέλη που επιβαρύνεται ο πολίτης-φορολογούμενος, ας πούμε μέσω της ΔΕΗ, τότε ας μας πει ο ορθολογιστής Υπουργός περί τίνος πρόκειται η υποχρέωση πληρωμής 1 ή 2 μισθών ή συντάξεων (των 600-700 ευρώ, όχι των 6.000 ευρώ που αυτός εισπράττει, κατά το μεγαλύτερο μέρος αφορολόγητα) σε αυτού του είδους τη φορολογία. Και ιδίως, όταν ο φόρος ακινήτων συνδυάζεται με ένα κατακόκκινο δανειάκι, που η άτυχη μέση ελληνική οικογένεια είχε τη φαεινή (όπως αποδείχτηκε) ιδέα να πάρει, νομίζοντας ότι ο μισθός ή η σύνταξη του 2008 θα είναι, με τις τότε καθιερωμένες αυξήσεις, κατά 15-20% μεγαλύτερη, και όχι κατά 30% μικρότερη, χωρίς να συνυπολογίσουμε την απώλεια του 13ου και 14ου μισθού για τους συνταξιούχους.
Ναι, και για τους δημοσίους υπαλλήλους, αλλά αυτοί, κατά μεγάλο μέρος της κοινωνίας, καλά να πάθουν! Και καλά να πάθουν και οι ελεύθεροι επαγγελματίες, που τόσον καιρό φοροδιαφεύγουν. Αλλά για τις αμαρτίες αυτές (των γονέων) να πληρώνουν σήμερα οι νέοι; Ναι, παρεκτρέπομαι και πάλι, μέρες που είναι, στο φορολογικό αμάρτημα των υπαρξιακών αναζητήσεων, για τις χαμένες γενιές των εικοσάρηδων και των 35άρηδων. Απλά, ας μας πει ο ρεαλιστής σημερινός Υπ.Οικ., με τη βοηθεία του ευφυούς πρώην, του επινοήσαντα το χαράτσι μέσω ΔΕΗ, τι θα πούμε σε έναν νέο επιστήμονα ελεύθερο επαγγελματία σήμερα, που καταφέρνει με τα χίλια ζόρια να "γράψει" κέρδη, ας πούμε 12.000 ευρώ, όταν θα του επιβληθεί από φέτος φόρος 26%, και όταν με αυτά τα χρήματα θα πρέπει να είναι συνεπής σε πληρωμή ασφαλιστικών εισφορών και ΦΠΑ (που πολλές φορές εισπράττει μεταγενέστερα), και όταν θα πρέπει να πληρώσει και τέλος επιτηδεύματος. Για να μην κάνετε την άθροιση, στα 12 χιλιάρικα, αυτό μεταφράζεται σε υποχρέωση πληρωμής ποσού ίσου με 6.000 ευρώ περίπου (το 50%)!!! Ξέρει, άραγε, ο κ. Υπ.Οικ. ότι με όλα, πρακτικά, καθιστά φορολογικό παράπτωμα το να βγάζει κανείς κάτω από 15-20.000 ευρώ? Είναι αντικείμενο της φιλοσοφίας, άραγε, η φορολόγηση με τον ίδιο συντελεστή εκείνου που βγάζει 1.000 ευρώ, και εκείνου που βγάζει 50.000 ευρώ; Μήπως,τελικά, ο τσάρος της Οικονομίας μπερδεύει τη ... φιλοσοφία με το στοίχημα, και τον Σωκράτη με τον Ζουγανέλη; 

Ο δικός μας Ματίμπα...

Κηδεύτηκε σήμερα και παρουσία 100 ηγετών από ολόκληρο τον πλανήτη, ένας άνθρωπος, που θυσίασε την προσωπική του ελευθερία (αποδεικνύοντας έμπρακτα τα πιστεύω του), στον αγώνα κατά των ανισοτήτων, που την εποχή εκείνη οφείλονταν αποκλειστικά και μόνο στις φυλετικές διακρίσεις, στο κράτος της Ν.Αφρικής. Ο Ματίμπα δεν ήταν μια "αμφιλεγόμενη" προσωπικότητα, όπως συνηθίζεται πολλές φορές να γράφεται, σε ανάλογες περιπτώσεις. Θα 'λεγε, κανείς, ότι στο τέλος είχε μόνο φίλους, αφού ακόμα και οι (πολιτικοί) του εχθροί αναγνώρισαν τον όμορφο και γεμάτο ελπίδα αγώνα, που έδωσε ο μοναδικός αυτός ηγέτης. Ο οποίος πέρασε ήδη στις χρυσές σελίδες της παγκόσμιας ιστορίας ως ο ηγέτης που νίκησε τις φυλετικές διακρίσεις, παρ' όλο που δεν θα πρέπει να παραλείψουμε το επίσης σημαντικό γεγονός - αν όχι σημαντικότερο - ότι δηλαδή κατάφερε να συμφιλιώσει και τις δύο πλευρές στη Ν.Αφρική: τη λευκή μειονότητα της άρχουσας τάξης και την πλειοψηφία των, χωρίς δικαιώματα (την εποχή εκείνη), μαύρων κατοίκων αυτής της χώρας.
Ακόμα όμως και όταν εκλείπει το φυλετικό υπόβαθρο -ιδίως στη σημερινή εποχή, που ο ρατσισμός αποτελεί ήδη ιδιώνυμο αδίκημα- του μίσους σε μια κοινωνία, δεν παναπεί ότι άλλα πράγματα που είναι δυνατόν να χωρίσουν έναν λαό, δεν θα εμφανιστούν. Έτσι, για παράδειγμα, στην ελληνική κοινωνία, πολίτες και πολιτικοί διακρίνονται σε "μνημονιακούς" και "αντιμνημονιακούς", λες και οι πρώτοι έχουν καμία όρεξη να έχουν τον Τόμσεν, την παρέα του και τις "παραξενιές" τους κάθε λίγο και λιγάκι πάνω από το κεφάλι τους, ή λες και οι δεύτεροι θέλουν την κατάρρευση των τραπεζών, την επιστροφή στη δραχμή και την αναρχία. Απλά, όλα είναι θέμα προτεραιοτήτων. Άλλοι θέλουν πρωτογενή πλεονάσματα και αύξηση της παραγωγικότητας, κατά τις επιταγές της τρόικας, με κάθε κόστος - ακόμα κι αν αυτό σημαίνει 1-2 περιστατικά ημερησίως θανάτων από αναθυμιάσεις ή πυρκαγιές από τζάκια, εν έτει 2013 αφενός και αφετέρου δυσθεώρητη ανεργία και στρατιές χαμηλά αμοιβόμενων νέων/σκλάβων. Και άλλοι θεωρούν ότι αυτά είναι σημάδια μιας υποβόσκουσας ανθρωπιστικής κρίσης, που έφερε στην ελληνική κοινωνία η άνευ όρων υποταγή στην τρόικα και τα (πάντα απαραίτητα) δανεικά των πιστωτών μας.
Μήπως ήρθε, λοιπόν, η ώρα οι πολιτικοί μας να αφήσουν στην άκρη τους επικοινωνιακούς λεονταρισμούς, τις ύβρεις και τις ειρωνείες, και να βρουν έναν τρόπο πώς θα αναδείξουν το ζήτημα της ανθρωπιστικής κρίσης στην υποτιθέμενη Ευρώπη των λαών, που κατήντησε Ευρώπη των πιστωτών; Ας βρεθεί ο δικός μας Ματίμπα, ο άνθρωπος που πρώτα απ' όλα θα πρέπει να αποδείξει με το δικό του παράδειγμα, ότι είναι ικανός να αναλάβει μια τέτοια αποστολή. Ο άνθρωπος που θα καταφέρει να συμφιλιώσει πολίτες αριστερών και συντηρητικών πεποιθήσεων, που θα καταφέρει να πείσει ακόμα και αυτούς τους χρυσαυγίτες ότι η προσήλωση στο μίσος είναι μάταιη και ενάντια στο συμφέρον της πατρίδας, για το οποίο αυτοί υποτίθεται ως "εθνικιστικών πεποιθήσεων" ότι κόπτονται. Υπάρχει, άραγε, τέτοιος ηγέτης, που δρα υπομονετικά και αποτελεσματικά μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας;

Πεινάστε, παγώστε, τελειώσατε!...

Όσοι κακοπροαίρετοι, μίζεροι, γκρινιάρηδες, οπαδοί των Σκουριών και εχθροί των πρωτογενών πλεονασμάτων πιστεύουν ότι βρισκόμαστε σε καθεστώς Κατοχής, τότε είναι απλά ανιστόρητοι.  Γιατί μπερδεύονται βλέποντας την σχεδόν με χίλια παρακάλια επανάκαμψη της (υπόλογης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, πλην ΔΝΤ) γερμανικής τρόικας (αφού η Γερμανία κάνει τελικά κουμάντο στην Ε.Ε.) στην Αθήνα, προκειμένου έπειτα από σκληρές διαπραγματεύσεις να αποδεσμεύσει την πελώρια δόση του 1 δισ.ευρώ. Και συνδυάζοντας εικόνες από ανθρώπους που ψάχνουν στα σκουπίδια φαγητό, ή από άστεγους, που ολοένα και αυξάνονται, σού λένε, φέρνει λίγο από Κατοχή η κατάσταση, στην πιο σύγχρονη και εκλεπτυσμένη εκδοχή της.
Και όμως! Η κατάσταση μάλλον θυμίζει στην εποχή της Τουρκοκρατίας. Όχι μόνο γιατί πλέον η λέξη "χαράτσι" καθιερώθηκε στο λεξιλόγιο των Ελλήνων (χάρη στο σημερινό -μόνιμο- αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης, που το επέβαλε μέσω της ΔΕΗ), αλλά επειδή ήρθε η ώρα να επιβληθεί ο επί Τουρκοκρατίας γνωστός "φόρος καπνού", ο οποίος επιβάλλονταν στις μη μουσουλμαντικές οικογένειες για κάθε καμινάδα τζακιού που κάπνιζε.
Γιατί, είναι δυνατόν, στην εποχή μας, να εισπνέουν όλοι ανεξαιρέτως (συμπεριλαμβανομένων πολιτευτάδων, διοικητών οργανισμών, στελέχη πολυεθνικών, γκόλντεν μπόις) την αιθαλομίχλη στις πόλεις, ακόμα και αυτοί οι ευκατάστατοι άθρωποι, που θερμαίνονται με φιλικά προς το περιβάλλον καύσιμα; Έτσι, σύμφωνα, με το Σχέδιο ΚΥΑ που δόθηκε στη δημοσιότητα από το ΥΠΕΚΑ, τις μέρες που θα παρατηρούνται σημαντικές υπερβάσεις στα επίπεδα ρύπανσης από αιθαλομίχλη (βλ. τις πολύ κρύες νύχτες του χειμώνα), θα μπορεί να επιβάλεται απαγόρευση χρήσης τζακιών και σομπών, λες και οι μοντέρνοι αστοί τα χρησιμοποιούν για να βγάζουν γούστα (όπως και θα 'πρεπε εν έτει 2013), και όχι από ανάγκη.
Φανταστείτε, λοιπόν, την πρώτη απαγόρευση χρήσης τζακιών τις ημέρες των Χριστουγέννων. Και ας αναλογιστούμε τις οικογένειες εκείνες που ζούνε με κομμένο ρεύμα, από τις οποίες θα στερηθεί ο μοναδικός τρόπος θέρμανσης και μαγειρέματος. Γιατί, πολύ φοβάμαι ότι μάλλον προσχηματικός είναι ο λόγος διασφάλισης της υγείας των συμπολιτών μας. Υγιής παραμένει, εξάλλου, και εκείνος που δεν τουρτουρίζει μέσα στο σπίτι του, αυτός και η οικογένειά του. Και λέω προσχηματικός, αφού μάλλον αποτελεί έναν εκβιαστικό τρόπο για να μαζέψει το Κράτος περισσότερους φόρους από το πετρέλαιο θέρμανσης. Για να μην φτάσουμε να σκεφτούμε ότι πολύ απλά, οι κυβερνώντες τούτο τον τόπο (που δεν είναι απαραίτητα μόνο η εκλεγμένη Κυβέρνηση) προσπαθούν πολύ απλά να "απαλλαχτούν" από όσους δεν είναι σε θέση να πληρώνουν χαράτσια, φόρους και εισφορές (τα οποία, στην εποχή των ...πρωτογενών πλεονασμάτων προορίζονται για την ταχύτερη αποπληρωμή των δυσθεώρητων διμερών δανείων της χώρας μας).
Και, τέλος, ας κρατήσουμε ακόμα δύο νούμερα της τρέχουσας επικαιρότητας: 2,6 εκατ. συμπολίτες μας (ήτοι περίπου το 50% των υπόχρεων σε υποβολή φορολογικής δήλωσης) χρωστούν στο Δημόσιο 22,6 δισ.ευρώ. Ενώ τα κόκκινα δάνεια (σαν να λέμε τα ληξιπρόθεσμα προς τις Τράπεζες) έχουν φτάσει σε ποσοστό το 30%... Πόσο μυαλό χρειάζεται εκεί στο Υπ.Οικ. για να καταλάβουν ότι με την επιβολή δυσθεώρητων έμμεσων φόρων (π.χ. στα καύσιμα), και φόρων σε ανύπαρκτα εισοδήματα δημιουργούν αφενός νέες γενιές κόκκινων δανείων, και αφετέρου εξωθούν τον κόσμο σε λύσεις έκτακτης ανάγκης για την επιβίωσή του; 

Κάνοντας τον ...νταή απέναντι στους αδύναμους!

Όχι, δεν αναφέρομαι στο θέμα των ημερών, τώρα που καταλάγιασε ο κουρνιαχτός. Τι καταλάγιασε, δηλ., αφού η Βουλή ετοιμάζεται να υπερψηφίσει την περίφημη διάταξη για τη διακοπή της χρηματοδότησης των οξαποδών. Εδώ που τα λέμε, πρόκειται για μια καλή αρχή, αφού η εν λόγω νομοθετική ρύθμιση θα μπορούσε μελλοντικά να συμπεριλάβει και άλλες περιπτώσεις, π.χ. κομμάτων που έχουν ληξιπρόθεσμες οφειλές σε ασφαλιστικά ταμεία, που εμπλέκονται σε υποθέσεις διαφθοράς κ.λπ.
Αλλά το θέμα μας δεν είναι αυτό. Είναι το γεγονός ότι το ελληνικό κράτος, και με τη βούλα πλέον του Δικαστηρίου της Ε.Ε (ΔΕΕ) (απόφ. 2012/C 217/30) αποδεικνύεται ότι έχει -τρόπο τινά- "χρυσαυγίτικη" συμπεριφορά, κάνοντας τον νταή και τον μάγκα μόνο απέναντι στους φτωχούς και τους αδύναμους, καθ' όσο διάστημα, βέβαια, οι φτωχοί και αδύναμοι αδυνατούν να συνειδητοποιήσουν ότι χωρίς αυτούς Κράτος δεν υπάρχει. Γιατί πώς αλλιώς μπορεί να εξηγήσει κανείς το γεγονός ότι από τον Φλεβάρη του 2011 (λίγους μήνες αφότου μπήκαμε στον αστερισμό των Μνημονίων) μέχρι σήμερα, το Κράτος αρνείται να ζητήσει από την εταιρεία Ελληνικός Χρυσός το ποσό των 15,34 εκατ. ευρώ (πλέον των τόκων), ενώ κατά το ίδιο χρονικό διάστημα εξαπολύει φοροκυνηγητό και επιβάλλει χαράτσια στη λογική "λίγα από πολλούς", αδιαφορώντας αν τα θεωρούμενα ως λίγα είναι απλά ανύπαρκτα για πολλούς συνανθρώπους μας.
Ενός Κράτους που αμοίβει τους εκπαιδευτικούς μας στις απομακρυσμένες περιοχές και τα νησιά με μισθούς πείνας (εξωθόντας τους στη μαύρη εργασία), που φορολογεί τους αυτοαπασχολούμενους και τα μπλοκάκια εν μέσω οικονομικής κρίσης σαν να έχουν εισοδήματα 50 και 100 χιλιάδων ευρώ (εξωθόντας τους επίσης στην φοροδιαφυγή και την απόγνωση - αλλά γιατροί και δικηγόροι είναι οι περισσότεροι πολιτευτές μας, τι να περιμένει κανείς), που θεωρεί τα παιδιά ως ...τεκμήριο πολυτελούς διαβίωσης (όταν σύμφωνα με την τελευταία απογραφή ο μόνιμος πληθυσμός της Ελλάδας παρουσιάζει μείωση κατά 120.000 κατοίκους περίπου), που επιβάλλει φορολογία στα χωράφια του κόσμου που παλεύει να επιβιώσει στην ύπαιθρο, και εισπράττει με εκβιαστικό τρόπο ενοίκια (δρώντας ως εγκληματική οργάνωση) για τα σπίτια μέσω της ΔΕΗ, ακόμα και αν αυτά ανήκουν ακόμη στις Τράπεζες. Που χρηματοδοτεί τις Τράπεζες τάχα μου για το καλό των καταθέσεων, επιτρέποντας ακόμη και σήμερα το πάρτυ από τα μεγαλοστελέχη και τα golden boys, τα ίδια που έφεραν τις Τράπεζες στο χείλος του γκρεμού. Που εν έτει 2013 έχει μετατρέψει το συνταγματικό δικαίωμα σε αξιοπρεπή διαβίωση (βλ. θέρμανση, περίθαλψη) σε αναγκαστική πολυτέλεια. Που χρεώνει περισσότερο από ένα μεροκάματο ως εισιτήριο για είσοδο στα δημόσια -κατά τ' άλλα- νοσοκομείο. Ναι, αυτό το Κράτος που κατήντησε να πουλάει προστασία στους πολίτες του, δέχεται να καταδικαστεί από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για μη ανάκτηση παράνομης επιχορήγησης σε ιδιωτική εταιρεία.
...Και να σκεφθεί κανείς ότι ο ίδιος άνθρωπος που ως Υπ. Οικ. προσέφυγε εναντίον της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για να μη ζητήσει το Ελληνικό Δημόσιο τα παραπάνω χρήματα, τελικά παραπέμφθηκε στο δικαστικό συμβούλιο επειδή απέκρυψε στοιχεία και δεν αξιοποίησε την περίφημη Λίστα Λαγκάρντ (που ακόμα και σήμερα δεν έχει αξιοποιηθεί καταλλήλως). Και όλα αυτά, τη στιγμή που ένα ολόκληρο (γαλατικό) χωριό στη Χαλκιδική, λογίζεται ως ... εγκληματική οργάνωση! Μήπως, τελικά, ζούμε πράγματι σε καθεστώς Κατοχής και δεν το 'χουμε χωνέψει καλά-καλά; 

Παρανοϊκοί συντελεστές στον ... Ενιαίο Φόρο Ακινήτων (ΕΝΦΑ)!

Μόνο ο... συντελεστής βλακείας (ΣΒ) φαίνεται πως λείπει από τις προβλέψεις του Σ/Ν "Φόρος ακινήτων και λοιπές φορολογικές διατάξεις", ο οποίος διαψεύσθηκε λίγες μέρες πριν, αλλά μυστηριωδώς επανήλθε στο προσκήνιο, σύμφωνα με σημερινό δημοσίευμα στον ηλεκτρονικό Τύπο.
Γιατί, πώς είναι δυνατόν μια δασική έκταση, ένας βοσκότοπος ή ένα χωράφι να είναι υποκείμενο σε τριπλάσιο φόρο όταν βρίσκεται σε απόσταση μέχρι 100 μ. από τη θάλασσα, απ' ό,τι αν βρίσκεται σε απόσταση 800 μ.; Μήπως τα γίδια και τα πρόβατα αναπνέοντας το θαλασσινό αεράκι παράγουν γάλα και κρέας τριπλάσιας αξίας, απ'ότι οι συνάδελφοί τους που τρέφονται στα βουνά, τους κάμπους και τα λαγκάδια; Ή τα πεύκα και τα πουρνάρια παραπλεύρως της θάλασσας, παράγουν ξυλεία πολλαπλάσιας αξίας; Αν και με τη λογική ότι το νέο δασικό νομοσχέδιο επιτρέπει την ανέγερση τουριστικών εγκαταστάσεων σε δάση και δασικές εκτάσεις, τότε σίγουρα και οι παραθαλάσσιες δασικές εκτάσεις θα πρέπει να υπόκεινται σε τριπλάσιο φόρο... ώστε οι κάτοχοί τους να τις ξεφορτωθούν άρον-άρον, αφού η Πολιτεία προστατεύει μεν το φυσικό περιβάλλον, απαγορεύοντας στον πολίτη να χτίσει (και ορθά), όταν πρόκειται όμως για επενδυτή, ας πάει και το παλιάμπελο...
Το πόσο μεγάλοι επιστήμονες είναι οι φωστήρες του Υπ.Οικονομικών το καταλαβαίνει κανείς από το γεγονός ότι ο "βασικός συντελεστής φορολογίας" για τα εκτός σχεδίου ακίνητα είναι 0,15 λεπτά ανά τετραγωνικό μέτρο, λες και πρόκειται για εντός σχεδίου γήπεδο οικιστικά αξιοποιήσιμο, ήτοι 1,50 ευρώ ανά στρέμμα.
Εκτός από τον συντελεστή... θάλασσας, που προαναφέραμε, επιβάλλονται κατά σειρά οι συντελεστές θέσης (από 1 έως 5), χρήσης (0,7 έως 2,5), απομείωσης επιφάνειας (0,4 για ακίνητα >500 στρ), πρόσοψης σε οδό (1,2) και κατοικίας (5). Έτσι, ένα ιδιωτικό δασόκτημα, (συντελεστής χρήσης =0,7), έκτασης 5.000 στρ, ανεξαρτήτως δυνατότητας παραγωγής εισοδήματος στους ιδιοκτήτες του -αφού μπορεί να περιλαμβάνει συστάδες εκτός διαχείρισης για προστατευτικούς λόγους- θα υπόκειται σε φορολογία που θα κυμαίνεται από 0,50 μέχρι και 7,70 περίπου ευρώ/στρέμμα (αν δεν έχει κτίσμα εντός αυτού), ήτοι ο ιδιοκτήτης του θα πρέπει να καταβάλει ετησίως φόρο από 2.500 μέχρι 38.500 ευρώ!!!
Ένα άλλο, επίσης, ενδιαφέρον παράδειγμα. Έστω ελαιοπερίβολο 10 στρ., πλησίον της θάλασσας, με πρόσοψη σε δρόμο και με συντελεστή θέσης = 3. Ο φόρος που προκύπτει ανέρχεται σε 1,50 ευρώ Χ 10 στρ Χ 2 Χ 3 Χ 3 Χ 1,2 = 108 ευρώ, ή 10,80 ευρώ/στρ. Υπενθυμίζεται ότι το κόστος ενοικίασης γεωργικής γης σε νέους αγρότες από το Υπ. Αγροτικής Ανάπτυξης είναι 5 ευρώ / στρ. Ο ιδιοκτήτης, δηλ. αγροτικής έκτασης πληρώνει ως φόρο ποσό ίσο ή έως και πολλαπλάσιο από το ποσό που πληρώνει ο ενοικιαστής γεωργικής γης!
Τώρα, αν στο υπάρχει και μια παλαιά οικία, τότε ο φόρος γίνεται αυτομάτως 540 ευρώ, χωρίς να υπολογισθεί ο φόρος για το κτίσμα αυτό καθεαυτό, το οποίο, αν πρόκειται για μια μονοκατοικία 100 τ.μ. θα υπόκειται σε φόρο από 230 ευρώ έως 1400 ευρώ! Ας μας πει, λοιπόν, ο κ. Στουρνάρας: πόσες πενιχρές συντάξεις του ΟΓΑ σκοπεύει να κατάσχει από την άγρια φορολόγηση των φτωχών και ηλικιωμένων στα χωριά; Και... θα τολμήσουν να επιβάλουν το νέο φόρο μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ;